2022 Rit 20, de tijdrit: Bovenmenselijk, menselijk, groen, geel en vooral fabelachtig!

Ahwel, het is eindelijk zover beste Tourgazet Plagiato volgers, Jumbo-Visma viert vandaag hoogstwaarschijnlijk de eindzege van Vingegaard. Dat is een knappe prestatie gezien dat gedeeltelijk is gebeurt zonder Primoz Roglic en Steven Kruijswijk, die beiden Parijs niet wisten te halen. Het is betreurenswaardig dat Van Hooydonck, die kort voor de Tour zijn contract bij Jumbo-Visma met twee jaar verlengde, gisteren vanwege familieomstandigheden niet aan de start van de tijdrit kon verschijnen. Hij rijdt sinds 2021 voor de ploeg en was in deze Tour van grote waarde. Begin dit jaar beleefden Van Hooydonck en zijn partner al een persoonlijk drama, toen hun zoontje dood ter wereld kwam, een van de zovele privé verhalen achter de sportieve inspanningen waarvan wij allen genieten, langs de weg of voor de buis.

Wout van Aert zette de individuele tijdrit naar zijn hand. Ploegmaat Jonas Vingegaard, die als een komeet van start ging, werd gecontroleerd tweede en verzekerde zich van de eindzege. Van Aert kon na afloop zijn tranen niet bedwingen. Geel, groen, bolletjes en mooie en bijzonder tot stand gekomen etappe overwinningen, het succes van de ploeg is uitermate tevredenstellend. 

Waarom was Van Aert zo emotioneel? “Ik ben enorm moe na drie weken. Ik heb vandaag alles gegeven”, vertelde hij aan een aanwezige informant van de Tourgazet Plagiaoto, “Ik wilde gisteren de etappe winnen en hoopte ook dat Jonas zijn gele trui kon veiligstellen. Blijkbaar heeft hij zo’n groot hart dat hij hetzelfde dacht. Speciaal.” Een eerlijke uitspraak, die bevestigde wat we in de laatste kilometer van Vingegaard’s tijdrit, met uitzondering van de commentatoren bij de NOS, zagen.

Als je er niet in gelooft en niet de overtuiging van je eigen talent en kunnen, en dat van je teamleden, win je nooit de Tour de France, dat moge duidelijke zijn. Het valt en staat met een gedegen en innovatieve voorbereiding, de juiste trainingsschema’s en omstandigheden, en de wetenschap dat, wat ook het resultaat uiteindelijk zal zijn, men niets aan het toeval heeft overgelaten.

Dat lijkt simpel, maar je kunt nog zo sterk in iets geloven, als het gebaseerd is op illusies, egocentrisme, overschatting of klip en klare onzin, klopt de realiteit al snel op de deur. Je kunt een Ark bouwen, omdat je denkt te kunnen wedijveren met de verhalen van die Bijbelse Noach (overigens niet geschreven door de gebroeders Grim, maar op z’n minst iemand met dezelfde aanleg voor fantasie) die in een oude fabel de overstroming van de planeet overleefd heeft met de bouw van zijn boot, maar als je dan een 510 meter lange replica van een niet bestaande ark van Noach bouwt, moet je natuurlijk niet de verzekeraars aanklagen omdat ze je niet uitbetalen als het “bouwwerk” ten onder gaat aan waterschade! Jazeker, in Williamstown, Noord-Kentucky zorgde een beetje regen voor het bijna ondergaan van het commerciële succes dat in Amerika altijd aan het Christelijk geloof is gekoppeld. 

Voor de zekerheid hebben ze dat themapark “Ark Encounter”, maar bovenop een veilige rots gesitueerd, toch stiekem rekening houdende met het wellicht fabelachtige karakter van het verhaal. De schade ontstond niet eens door Bijbelse proporties van overstromingen, maar door een herfstachtige regenbui. Op zijn website van Ark Encounter staat: "Bereid je voor om weggeblazen te worden terwijl je de levensgrote reconstructie van de ark van Noach verkent”. Amateuristisch gebouwd, volgens de imaginaire afmetingen die in het grote sprookjes verzamelboek worden gegeven, bleek Ark Encounter een verbluffende structuur vol gaten en niet bestand tegen de huidige klimaatverschijnselen. Uw onraadreporter gelooft niet dat die schuit in Sliedrecht, gebaseerd op dezelfde onzinnigheid enige soelaas zal bieden als de dijken breken. 

Terwijl die Noach naar verluidt 55 tot 75 jaar nodig had om zijn ark te bouwen, had de voormalige Rabobank ploeg 16 jaar voorbereiding nodig om tot deze eerste Tour de France overwinning. Wie er straks op het schavot de winnaar zal komen feliciteren is nog een vraag voor uw verslaggever. Het goede voorbeeld is bekend. Dries van Agt, toen nog minder begaan met de Palestijnse zaak omdat hij het Christelijke imago van het CDA vertegenwoordigde, omhelsde onze Joop Zoetemelk, de laatste Nederlandse winnaar. Of we nu onze Jonas ook een Nederlands paspoort aanbieden, zoals dat met Afrikaanse atleten het geval is, omdat dan de driekleur (in de juiste volgorde van boven naar beneden) hoog in de mast kan worden gehesen? 

Vanzelfsprekend eindigt de Tour vandaag op de Champs-Élysées in Parijs. De slotetappe start bij de Paris La Défense Arena in de buitenwijk Nanterre. Een rit voor de bühne, alhoewel er natuurlijk nog wel eer te behalen valt op de finishlijn. Hopelijk staat Rutte daar niet paraat om Marijn Zeeman te feliciteren met het succes van zijn immigranten team want zodra onze premier zich ergens mee bemoeit draait het uit op een fiasco met vele slachtoffers. De Tour stopt vandaag en de Tour begint vandaag. We kijken uit naar de sportieve verrichtingen van Annemiek van Vleuten de komende week, maar eerst kijken we naar de rondjes en de sprint van het peloton dat van deze Tour een van de mooiste van de laatste decennia heeft gemaakt. Nu nog de kers op de taart… een sprintende Jakobsen, alhoewel uw onraadreporter rekening houdt met de duivelse Belg van Aert. Nou die moesten ze vragen om advies bij de bouw van zo’n Ark, hij weet tenslotte hoe het voelt om bovenmenselijk te zijn!

2022 Etappe 19; Over niet vertrekken en toch naar huis gereden worden.

Het is uw verslaggever wederom niet gelukt, beste Tourgazet Plagiato volgers, de deadline van middernacht bleef verborgen tussen media problemen en technische haperingen waardoor slechts Eurosport Duitsland een optie bleek te zijn om informatie te vergaren. Natuurlijk ziet een 5de overwinning voor de Jumbo-Visma ploeg er hetzelfde uit, de beschrijving van kastelen en van het scherm gehouden demonstraties bieden echter in nagesynchroniseerde stemmen geen soelaas. 

Terwijl een treinreiziger, die voor de nacht in de Caledonian Sleeper-trein naar bed was gegaan, wakker werd en ontdekte dat hij het station van Glasgow nooit had verlaten, leek het er op dat, na enkele lastige Pyreneeënritten, de renners gisteren een relatief makkelijkere etappe voor de wielen geschoven kregen. Tussen Castelnau-Magnoac en aankomstplaats Cahors lagen slechts twee klimmetjes van vierde categorie, maar dat had in principe geen probleem mogen zijn voor de sprinters. 

Een kopgroep van niet meer dan vijf renners trok er op uit, maar de kwaliteit was groter dan de kwantiteit. Want met Van der Hoorn, Mohoric, Politt, Honoré en Simmons waren het geen sukkels die op avontuur gingen. Maar liefst vijf sprintersploegen beseften het gevaar en bundelden de krachten in de achtervolging. Het verschil zou zo nooit groter worden dan anderhalve minuut.

Een nieuwe onderbreking door een protestactie op het parcours zorgde even voor een oponthoud. Niet te vergelijken natuurlijk met de uren wachttijd op de veerboot in de haven van Dover, alwaar menig ouder met een nieuw blauw paspoort en een visum voor het Europese vasteland in gezelschap van luid jengelende kinderen op de achterbank een stempel van vertrek probeerde te bemachtigen om van Alcatraz (formally known as the United Kingdom) te geraken. Nee, na een kleine camera-loze pauze ging het in deze etappe ook weer razendsnel. In de eerste twee wedstrijduren haalden de vluchters een gemiddelde van maar liefst 48,6 kilometer per uur. Even leek het er op dat ze op 120 kilometer van het einde alweer ingelopen zouden worden, maar Honoré blies het offensief nieuw leven in. Politt paste daarvoor en wachtte op het peloton. Mohoric, Van der Hoorn, Honoré en Simmons fietsten zo met z’n vieren verder.

Op het moment dat de heer Metcalfe, die slechts van de ene plek, op dat geïsoleerde eiland voor de kust van west Europa, naar de andere wilde reizen, zijn verhaal deed voor de microfoon van een van uw onraadreporter’s informanten, bleef de heldhaftige etappe vluchter Simmons het langs vooruit, de Amerikaan was echter ook niet opgewassen tegen het jagende peloton. Terwijl de verloren treinreiziger vertelde dat hij om 22.30 uur instapte, om 23.00 uur sliep, en om 5.00 uur werd gewekt door een verontschuldigende medewerker die hem een worstenbroodje en een koffie aanbood, bleek dat niet iedere renner zich zomaar neer wilde leggen bij een massasprint. Pogacar schudde de boel zowaar nog eens wakker met een versnelling, maar werd gecounterd door Van Aert. Stuyven probeerde samen met Wright en Gougeard de sprintersploegen in de luren te leggen, maar ook zij reden nooit meer dan een halve minuut voorsprong bij elkaar.

De nachtelijke treinreis Glasgow-Londen duurt normaal zeven en een half uur, gisteren leek het meer op een episode van “Back to the Future”, je stapt in, spendeert 7 uur in een slaap coupe en wordt wakker op hetzelfde perron. De firma Cal Sleeper liet mensen instappen en gaan slapen, om vervolgens trein machinist en conducteur gewoon naar huis te sturen. Terwijl van Aert een laatste inspanning had geleverd om zijn teamgenoten in een goede positie te brengen en het grootste gedeelte van het peloton naar huis stuurde, was het bij het passeren van het rode vod dat de laatste kilometer markeert, de Fransman Laporte die de sprong naar de nog steeds vooruit rijdende Stuyven en Wright waagde. Hij liet het duo vervolgens achter in de laatste hectometers en mocht juichend de meet passeren. 

Straks dus de individuele tijdrit, waarbij de streep getrokken is in de middeleeuwse stad Rocamadour in de Dordogne. De renners trekken over de uitlopers van het Centraal-Massief, en dat zullen ze merken ook onderweg. De chrono is in drie gedeeltes op te delen. Het eerste deel verloopt in noordwestelijke richting naar het eerste meetpunt in Aynac, na 10 kilometer. Vervolgens draait de golvende route naar het westen en daarbij passeren de renners Gramat, waar na ongeveer 22 kilometer het tweede tussenpunt is gelegen. Het traject loopt door in westelijke richting tot in Couzou. Dit is niet de voormalig voorman van de Nederlandse politieke partij DENK, maar wel de plek waar de derde tijdsmeting van deze tijdrit gelegd wordt. Vanaf hier is het nog ongeveer zeven kilometer naar de finish, maar het zijn wel zeven zware kilometers. Uw onraadreporter zal het kunst en vliegwerk tot in de details moeten uitvoeren om de live beelden überhaupt te kunnen zien. U mag gewoon genieten op deze eerste dag van de Zomer vakantie!

2022 Etappe 18; Aanvallen, vallen, opstaan, respect, geel in Parijs en over Portugese likeur, dat ook natuurlijk.

Ahwel beste Tourgazet Plagiato volgers, alhoewel uw onraadreporter geen mogelijk onbenut laat de deadline, gesteld door de redactie, te halen, bleek de dag van gisteren gefragmenteerd door zakelijke, persoonlijke en fiets gerelateerde momenten. Al die gebeurtenissen weerhielden uw verslaggever, reeds voor middernacht, de waarlijk historische dag in de Tour van 2022 te verwerken en met behulp van het qwerty machientje om te zetten naar een samenhangend verslag van de etappe. Eigenlijk rest ons enkel de uiteindelijke conclusie dat Jonas Vingegaard niets meer in de weg te staat om de eindzege in de Tour de France 2022 binnen te halen. De 25-jarige Deense kopman van Jumbo-Visma staat met een riante voorsprong in de gele trui.

Natuurlijk willen ze bij de Nederlandse ploeg zondagavond die overwinning pas vieren, maar Vingegaard won gisterenmiddag tenslotte de etappe en niet onbelangrijk, de harten van de fans met zijn sportieve gebaar in de richting van Tadej Pogacar. In de afdaling van de Col de Spandelles redde hij eerst zichzelf met een miraculeuze move na een slippertje in een bocht. Een paar minuten later dook de Sloveen iets te gretig een bocht in, waarna een Joe Biden imitatie opvoerde en hij ten val kwam. Het ‘oe’ en ‘ah’ schalde door het publiek bovenop Hautacam. De geletruidrager liet zich toen van zijn beste kant zien door te wachten op Pogacar, in plaats van gebruik te maken van de situatie zoals dat in de wielrennerij te doen gebruikelijk is. Geen “Hasta la Vista Baby” maar sportief respect, daar zou menig mens nog wat van kunnen leren. Het kon op applaus van het publiek rekenen en toen de Sloveen zijn rivaal daarna de hand toereikte om hem te bedanken, gingen de handen nog harder op elkaar.

Terwijl uw verslaggever genoot van een verkoelend mango ijs overgoten met de typisch Portugese likeur Beirão, zittend aan andermans keukentafel, bleek dat Fabio Jakobsen ook de laatste bergetappe had overleefd. De sprinter van Quick-Step-Alpha Vinyl, die woensdag zestien seconden voor de tijdslimiet binnenkwam op Peyragudes, hield op Hautacam ruim vier minuten over op de tijdslimiet. Jakobsen was aan de finish omringd door al zijn ploegmaats: Andrea Bagioli, Mikkel Honoré, Florian Sénéchal, Mattia Cattaneo en Yves Lampaert. We, maar in ieder geval uw onraadreporter, hopen dat zondag in Parijs de climax voor Jakobsen met een overwinning mag worden afgesloten.

Gewoon “boeren verstand” onderstreept dat er nog altijd beren of boeren op de weg kunnen komen voor de Supermarkt ploeg. Vandaag, morgen tijdens de tijdrit, je kunt niets uitsluiten. Het enkele feit dat Wout van Aert, als de keizer van het peloton, regie voert over het hele spektakel moet een geruststellende gedachte zijn voor de Jumbo-Visma gastarbeiders ploeg. Hij speelde gisteren andermaal een hoofdrol in de laatste bergrit in de Pyreneeën. De groenetruidrager trok al in het begin ten aanval, waarna hij pas op de slotklim naar Hautacam gegrepen werd. Vervolgens loste hij Tadej Pogačar, gaf hij gele trui Jonas Vingegaard een lead-out, om daarna nog derde te worden in de rit.

Vandaag staat er een vlakke, glooiende rit op het programma. Uitkijken voor die beren en boeren dus! Met controlerende sprintersploegen en van Aert in de aanval kun je maar beter plaatsmaken in de berm. Niet dat iedere protesterende boer dat geloven zal, maar uit Belgisch voorbeeld kun je opmaken dat een aanvaring met de man op het groene stalen ros, de confrontatie wel eens pijnlijk af zou kunnen lopen. Gisteren was er nog zo’n bedroevend waardige samenloop van omstandigheden in het Belgische Ieper, waarbij de brokstukken van een in tweeën gebroken tractor tot in de historische loopgraven werden weggeslingerd. De aanvaring met een Belgische Mest Wagen (BMW), bleek voor de bestuurder van de tractor minder plezant want hij werd van zijn voertuig gekatapulteerd en kwam uiteindelijk met typische wielerwonden in het ziekenhuis terecht.

Uw verslaggever betwijfeld of de etappe van vandaag ook zo bol van de sportieve momentjes zal staan als gisteren, waar Astana Qazaqstan-renner Aleksandr Riabushenko met zijn bidon collega Pogacar verkoelde en na de finish Jumbo ploegleider Merijn Zeeman zijn concurrent Gianetti van het UAE team opzocht om zogenaamd sportief even zijn respect voor de, weliswaar verloren, strijd van Pogacar te betuigen. De twinkeling in zijn ogen verraadde echter ook enig leedvermaak het handje zout.. nou ja, dat heeft hij dan toch maar over zijn schouder geworpen. Het lijkt er op dat de prijzen wel verdeeld zijn. Als Jonas Vingegaard de eindstreep in Parijs haalt, mag hij zich de winnaar noemen van het bergklassement, dat staat vast. Voor zijn teamgenoot van Aert geldt hetzelfde tan aanzien van zijn groene trui.

Vandaag is de startplaats Castelnau-Mognoac dat ligt op een heuvel en dus gaan de eerste kilometers van deze rit van ongeveer 190 kilometer in dalende lijn. Het is een echte overgangsrit, want de route voert het peloton continu in noordoostelijke richting. Onderweg liggen nog enkele heuvels, wat het totaal aantal hoogtemeters op 1.300 brengt. Vandaag is de kans op een klassieke sprint tussen alle tenoren dus groot. Hoewel dergelijke etappes in de slotweek van de Tour regelmatig voor de vluchters zijn, lijkt dat scenario ditmaal namelijk minder waarschijnlijk. Dat komt allereerst door de route: het is behoorlijk rechttoe-rechtaan richting Cahors, wat het voor de sprintersploegen gemakkelijker maakt om te controleren. Deze teams hebben daarnaast nog maar weinig kansen gehad. Fabio Jakobsen heeft bijvoorbeeld nog kans, dat wil zeggen, als hij nog wat jus in de benen heeft, want dan is hij op pure snelheid moeilijk te kloppen. We zullen het zien!

2022 Etappe 17: Uit hetzelfde hout gesneden, toen Kenny, nu Fabio!

Het eerste nieuws vanmorgen, beste Tourgazet volgers, was ontluisterend lokaal nieuws voor uw onraadreporter. Meer dan 50 mensen zijn dit jaar al door de GNR gearresteerd voor het moedwillig veroorzaken van een bosbrand, volgens de minister van Binnenlandse Zaken José Luís Carneiro. Na aanleiding van de jaren lange ervaring met de gevolgen van grote bosbranden en de snelle verspreiding zijn er allerlei wetten en verordeningen die erger moeten voorkomen. We kennen allemaal de gevolgen, de schade, de gewonden en doden die de zomerse vuurzeeën hebben veroorzaakt in de laatste decennia. Desalniettemin zijn er dit jaar 11.000 gevallen van niet-naleving van deze regels gesignaleerd, waarin vooral aandacht is voor het schoonhouden van percelen, het verbod op machinerie in bossen en droge gebieden en het openhouden van vluchtroutes. Het is des te meer te veroordelen dat een van de grootste bosbranden is veroorzaakt door precies die regels weg te wuiven, en wel door een Nederlandse firma die beter zou moeten weten.

De Tourdag begon met een domper voor Tadej Pogacar. Rafal Majka, zijn beste knecht, moest opgeven door een dijbeenblessure. De Pool liep gisteren z'n kwetsuur op toen hij bergop door zijn ketting trapte. Ook Tim Wellens stapte uit de Ronde van Frankrijk. De Belg van Lotto-Soudal legde een positieve coronatest af en vertoonde milde symptomen. 

Het weerhield Tadej Pogacar er niet van om z'n derde ritzege in deze Ronde te boeken, maar het zal er toch eentje met gemengde gevoelens zijn. De Sloveen slaagde er namelijk alweer niet in om Jonas Vingegaard op achterstand te fietsen. Maar dé figuur van de etappe was toch Brandon McNulty. De Amerikaanse ploegmaat van Pogacar sleurde kilometers lang op kop en sloopte zo eigenhandig het blok van Jumbo-Visma, waar Wout van Aert zich wel mathematisch verzekerde van de groene trui. 

Terwijl de Russische oorlogsmisdadiger Vladimir Poetin nog steeds met rode vlekken in de nek zich een weg baande door het Kremlin, verontwaardigd over de, met gelijke tred terugbetaalde, onbeschoftheid van de Turkse dictator Recep Tayyip Erdoğan die hem een minuut liet wachten alvorens bereid te zijn voor een conversatie en duidelijk was te zien hoe de Russische geesteszieke pseudo-tsaar zich geen houding wist te geven omdat hij zijn gewicht van het ene naar het andere been verplaatste en rare grimassen trok, stonden de ploeggenoten van Fabio Jakobsen te wachten achter de finishlijn. Fabio moest héél diep gaan om de tijdslimiet te halen. De Nederlander, aangemoedigd door teamgenoten Florian Sénéchal en Yves Lampaert, had uiteindelijk nog zeventien seconden over. Jakobsen kon zich na aankomst niet rechthouden en belandde in de hekken. Compleet uitgeteld. Het deed uw verslaggever terug denken aan de glorie dagen van Kenny van Hummel!

2022 Etappe 16; Elke renner een verhaal...

De Wielersport is historie, euforie, pijn, romantiek, afzien, helden daden, tragiek, sterke verhalen, melancholie, schaafwonden en botbreuken. De Tour de France is daarnaast ook commercie, nationalisme, de Fransche slag, gezien worden, egotrippende parcours commissarissen, televisie rechten, financiële prikkels, sponsor belangen en diep in de buidel tastende start- en finish plaatsen. Naast al die eigenschappen is er na de finish echter nog een maar een ding dat telt, de persoonlijke verhalen van de winnaars en verliezers. Tien jaar na het overlijden van zijn broer Pierrik maakte Hugo Houle vandaag zijn belofte waar, dat hij als eerbetoon een rit in de Tour de France zou winnen. Dat is de Canadees in Foix gelukt. Het werd een emotionele triomf, van een renner die nog geen enkele profkoers gewonnen had. Een eerbetoon van formaat aan zijn overleden broer, die tien jaar geleden werd doodgereden door een dronken bestuurder.

Alle corona testen die zondag werden uitgevoerd bij de renners in de Tour de France waren negatief, met uitzondering van twee coureurs voor wie aanvullend onderzoek was vereist. Intussen heeft AG2R Citroën laten weten dat het gaat om Mikaël Cherel en Aurélien Paret-Peintre. De twee renners waren zondag nog volledig asymptomatisch. Wel gingen beide renners in isolatie om de andere coureurs en stafleden te beschermen. Het duo krijgt na overleg tussen de ploegarts en de dokters van de UCI en de Tour een startverbod. De resterende Touretappes moeten we het ook doen zonder Max Walscheid. De Duitser die eveneens positief testte op het coronavirus moest de ronde verlaten. Lennard Kämna zal de Tour ook niet uitrijden maar dat is klaarblijkelijk het gevolg van een aanhoudende verkoudheid.

Ook voor Marc Soler is de Tour de France in de zestiende etappe tot een einde gekomen. In de eerste helft van de rit tussen Carcassonne naar Foix moest de Spaanse klimmer van UAE Emirates het peloton laten gaan. Hij was ziek en zou de tijdslimiet niet halen. Het is al de derde ploegmaat van Tadej Pogačar, tweede in het klassement, die uitvalt waarmee de balans tussen de twee ploegen die strijden om het geel enigszins is teruggekeerd.

In de strijd om het geel deed Tadej Pogacar meerdere pogingen om leider Jonas Vingegaard te kraken, maar de Deen kwam op geen enkel moment in de problemen.  Van Aert werd op de tussensprint ietwat ongebruikelijk verrast door de onze landgenoot Eekhoff, maar op de Port de Lers toonde de Belg alweer in verbluffende doen te verkeren. Samen met zes anderen behoorde hij tot de beste klimmers in een kopgroep. Hét echte spektakel gebeurde evenwel enkele minuten achter de kopgroep. Pogacar trok al op meer dan 50 kilometer van het einde ten aanval, Vingegaard reageerde gepast. Dat deed de Deen bergop ook een tweede keer, waarop Pogacar het maar eens bergaf probeerde. De Supermarkt ploeg had alles schijnbaar minutieus gepland, want precies op het moment dat de kopmannen aan de afdaling begonnen was daar plots teamgenoot Van Hooydonck om zijn kopman ondersteuning te bieden.

Het moest dan maar gebeuren op de loodzware Mur de Péguère, met een stuk van meer dan 3 kilometer aan bijzonder hoge stijgingspercentages. Majka leek de rode loper uit te rollen voor Pogacar, maar die werd de adem afgesneden door een beresterke Kuss. De Amerikaan zorgde er met zijn hoge tempo voor dat kopman Vingegaard op de Péguère niet meer aangevallen werd. Broederlijk samen begonnen de twee kemphanen aan de afdaling, bij gestaan door de op het geplande moment teruggekeerde Wout van Aert. Zonder tijdsverschil kwamen Geel, Wit en Groen, bij de aankomst in Foix over de meet.

2022 Rustdag nummer 2; Commentaar, testen, rusten, koelen, Shooters en dwangsom fetisjisme.

Ahwel, beste Tourgazet volgers, uw onraadreporter moet u van tevoren waarschuwen: als leedvermaak u emotioneel raakt of u, wat als regelmatige lezer van dit Tour de France nieuws onwaarschijnlijk lijkt, gelooft in de populistisch en opruiende prietpraat, wilt u misschien een paar dozen tissues pakken. Terwijl de renners genieten van een misschien wat spannende rustdag, kreeg de redactie door welingelichte kringen de bevestiging: het etablissement van de Amerikaanse wapenfetisjiste en geestelijk minder bedeelde congres lid Lauren Boebert is failliet. Haar Shooters Grill in Rifle, Colorado, waar het openlijk dragen van een vuurwapen tot de etiquette behoorde, was het racistische, zogenaamde “pro-life” redneck wespennest waarmee ze de dubieuze campagnefinanciering probeerde te verdoezelen.  

Het geserveerde voedsel zou geen enkele standaard recht doen, maar de bezoekers waren dan ook niet geïnteresseerd in een gezellig etentje te midden van een stel kruisbeelden en vele geweren. De gefalsificeerde beoordelingen op restaurantbeoordeling sites werden uitgeschakeld na een hele reeks recensies met leuzen waarbij het verband met een plaats waar eten wordt geserveerd niets te maken hadden. Hulde aan de eigenaar die het huurcontract van Shooters Grill niet wilde verlengen. Lauren Boebert, de racistische wapendragende, QAnon liefhebbende, Donald Trump-aanbiddende vertegenwoordiger van de volslagen idioterie van blanke superioriteit, heeft natuurlijk geen enkele verbinding met de prachtige sportprestaties die ons in deze Tour van 2022 wordt voorgeschoteld. Alhoewel er wel een wat dommige, Trump vererende, renner rondrijdt in het peloton die zeer wijselijk van zijn team de opdracht kreeg om zich niet meer te uiten op de sociale media kanalen.

Met temperaturen tot 40 graden Celsius kende de Tour de France gisteren haar warmste dag sinds lang. Trop c’est trop? Voor, tijdens en na de etappe naar Carcassonne waren de beelden veelzeggend. IJs-vesten werden tot net voor de start aangehouden, elke millimeter schaduw werd opgezocht. En op de fiets was het vooral drinken. Véél drinken. En afzien. Want zelfs voor de grootste zonneklopper was dit een tikkeltje te veel van ‘het goede’. Het betekende einde Tour de France voor Michael Mørkøv. De Deen van Quick.Step-Alpha Vinyl raakte meteen bedwelmd onder de temperaturen tot wel veertig graden en kwam gisteren buiten de tijdslimiet aan. Achteraf was er veel te doen over de hitte, met diverse meningen in het peloton. Moest de ASO ingrijpen? Of is dit part of the job? Nee, dit is het gevolg van commercie en het winstbejag van de ASO. Men hoeft helemaal geen Etappe van 200 kilometer te rijden om tot een aantrekkelijke competitie tussen de renners te komen. Bij de uiteindelijke aankomst van Mørkøv weerklonk er applaus en werd hij opgewacht door de schijnheilige Tour-directeur Christian Prudhomme, die verantwoordelijk is voor de, ondanks de hitte, onmenselijke parcours lengte.

Geen woord van kritiek van Mørkøv richting Tour-organisator ASO. Maar andere renners beten na de finish niet op hun lip. Niet in het minst Bob Jungels, winnaar van etappe 9. “Kijk, het is niet aan mij om te beslissen. Maar andere sporten zouden bij deze temperaturen afgelast worden. Helaas is dat bij wielrennen anders. Eerst moet er iets ernstig gebeuren, dan pas trekken ze lessen. Dat is bijzonder jammer. Ik snap ook wel dat er andere factoren meespelen. Zo hadden we de rit vroeger kunnen laten starten, maar dan zou de uitzending niet in prime time zijn geweest. Wij als renner hebben een mening, maar uiteindelijk zijn we maar gewoon spelers van het spelletje.” 

Jungels vond het dus onverantwoord. Een mening die gedeeld wordt. Mikaël Cherel: “Nog nooit maakte ik zo een warme dag mee op de fiets. Ik hou van mijn job, maar dit was echt niet leuk. De omstandigheden waren simpelweg te zwaar. Ik weet niet hoeveel water ik heb gedronken. Het waren liters, liters water. Ik schat zeven. Ik klampte me vast aan het feit dat het morgen (vandaag, red.) een rustdag is en ik mijn familie kan terugzien.” Alexander Kristoff zag eveneens af bij de beesten. Bij een klimmetje op 25 kilometer van de streep zwalkte hij over de baan. Daarbij hapte hij naar adem, lucht en had hij vooral dorst. “Voor mij was het te warm. Ik was helemaal gaar. Ik had niets meer over. Ja, we zijn erin geslaagd om de fietsen, maar leuk was het allesbehalve. Welke maatregelen konden worden genomen? Ze hadden de wedstrijd kunnen inkorten...”

Vandaag, tijdens de rustdag, zal tussen de renners onderling nog wel gediscussieerd zijn over de hitte en of het al dan niet geoorloofd is. Want morgen wordt het weer puffen. Tussen Carcassonne en Foix klimmen de temperaturen opnieuw richting 35 graden. Weliswaar enkele graden koeler dan de helse rit van gisteren.

Hoeveel renners moeten vandaag de Tour verlaten? Gisteren werd opnieuw massaal getest op corona. Weer een maat voor niks, of ‘serious business’ deze keer? Tourorganisator ASO kreeg na de eerste testdag, op de rustdag vorige week maandag, kritiek over de manier waarop de staal afnames waren gebeurd. Niemand legde toen een positieve test af, hoewel de ploegen de dagen voor- en nadien verschillende renners en personeelsleden naar huis stuurden met corona. Verschillende renners vertelden achteraf hoe ‘ongewoon’ de controles waren verlopen: de teststaafjes werden amper in de neus ingebracht. “Het was om te lachen.” Volgt vandaag deel 2 van de grap, of ging het er gisteren toch serieuzer aan toe? Na de finish werd bij alle renners opnieuw een staal afgenomen. 

De Internationale Wieler Unie (UCI) gaf de resultaten vrij en er bleken twee positieve corona gevallen te zijn gedetecteerd. De twee renners namen vandaag een PCR-test waaraan je kunt zien hoe hoog de CT-waarde is, een waarde die zegt of het om een oude of recente besmetting gaat en hoe besmettelijk een persoon is. Hoe hoger die waarde hoe beter, maar die grens is niet objectief. Het ene labo en dokter zijn strenger, anderen milder. Een definitieve beslissing of ze hun Tour kunnen voortzetten valt morgenochtend, na de extra tests én na beraad van de Tour-dokters, team-artsen en de medische directeur van de UCI, afhankelijk dus van die flexibel interpreteerbare CT-waarde. De zes overgebleven renners van Jumbo-Visma bleken verder te kunnen deze Tour. De corona testen van zondagavond na de etappe scoorden allen negatief. 

Het is eigenlijk een wonder dat die mislukte teamleider Rutte nog geen sollicitatie heeft lopen om coach te worden van zo’n wielerteam. Het is behoorlijk eenvoudig om zijn fetisjisme tot het betalen van dwangsommen te belonen, 15.000 euro aan boetes op lopen in de grote rondes is een makkie! Ondertussen vervaagd het commentaar in NEURO landen langzaam in code oranje en rood, de jarenlang ongegronde klaagzang over siësta’s in het zuiden druppelt met het nekzweet in de witte kragen. Misschien dat al die leugens, reeds jaren op het voorhoofd geschreven met onzichtbare inkt, nu tevoorschijn komen. Het ongebreidelde liegen, “verhullen” van feiten, met andere woorden corruptie, is in het laatste decennium tot grote hoogte gestegen. Een van de wieler feiten is echter dat de Pyreneeën nog even stijl en hoog zijn en laten die nu opdoemen in de komende week. We gaan een spannende Tour week tegemoet. 

2022 Etappe 15; Juichen, gestoten kogels, maar vooral heet asfalt met bibs blaren.

Ahwel, beste Tourgazet Plagiato lezers, laten we als onafhankelijke wielerliefhebbers eerst stilstaan bij het juich nieuws. De reeks tweede en derde plaatsen - acht stuks in totaal - van Jasper Philipsen zijn geschiedenis. De 24-jarige jongeman uit Ham reed in Carcassonne maakte van de inzet van zijn team een groot succes! ‘De Vlam van Ham’ was dolgelukkig en ook zijn vriendin, Melanie Peetermans, die thuis op de bank zat zoals wij allen, was door het dolle heen. “Het was ook in Ham zeer warm”, vertelde ze een van onze informanten ter plekke, “We probeerden eerst wat af te koelen met een plonsje in het zwembad, maar het laatste half van de koers uur stonden we allemaal te roepen voor de tv. In de laatste honderd meter lagen we quasi zelfs in de tv. Ik ben nog steeds in shock.”

Normaal zou ze haar Jasper pas terug zien na de slotrit in Parijs, maar toen ze hem zaterdagavond belde, zei Jasper dat hij zich goed voelde en vol zelfvertrouwen was voor de rit naar Carcassonne. Ze hebben dan afgesproken dat als hij zou winnen, ze maandag op de tweede rustdag naar Carcassonne zou komen. Ahwel, maandag vroeg om zes uur zal ze in het vliegtuig zitten om de bloemen die Philipsen op het schavot in de handen gedrukt kreeg in ontvangst te nemen. Met deze hitte lijkt het uw reporter om een verlept bosje te gaan

Het Nederlandse succes moest vandaag komen van de hockeysters. Ze zijn voor de derde keer op rij wereldkampioen geworden. In het Spaanse Terrassa werd in de finale met 3-1 gewonnen van Argentinië. Natuurlijk was daar ook nog Jessica Schilder die het brons heeft veroverd op de WK atletiek in Eugene. De 23-jarige Volendamse werd in de nacht van zaterdag op zondag de eerste Nederlandse vrouw ooit met een WK-medaille bij het kogelstoten.

De dag begon natuurlijk in mineur met opnieuw twee attractieve renners die de Tour moesten verlaten. Ritwinnaars Magnus Cort en Simon Clarke kwamen niet meer aan het vertrek, ze testten beiden positief op het coronavirus. Men kon niet voorspellen dat naast het niet starten van de Sloveen Roglic de misère bij lange na niet ten einde zou komen voor de Supermarkt ploeg en de zogenaamde “overgangsrit” vooral in het teken zou staan van vallen en niet altijd opstaan.

Steven Kruijswijk kwam ten val en moest ten gevolge van de verwonding aan zijn schouder opgeven. Kruijswijk schudde opzichtig ‘nee’ richting ploeggenoot Wout van Aert, die namelijk in zijn groene trui ook bij de valpartij stond, net als landgenoot Martijn Tusveld en Jakob Fuglsang die er een gebroken rib aan overhield maar wel gewoon de etappe voltooide. Gele truidrager Jonas Vingegaard moet het daarom de komende week doen met Wout van Aert, Sepp Kuss, Tiesj Benoot, Christophe Laporte en Nathan Van Hooydonck.

Terwijl de eerste wandeldag van de Nijmeegse Vierdaagse dinsdag niet door gaat, vanwege de verwachte extreme hitte en de organisatie het niet verantwoord vindt om wandelaars die dag op pad te sturen, zullen de renners gewoon aan de start staan van de 16e etappe naar Foix. Natuurlijk is er een welverdiende rustdag morgen (maandag, red.) en is het aan het journalistenvolk om met de laatste nieuwtjes op de proppen te komen. Het gaat waarschijnlijk vooral om het bevestigen van geruchten. Komen Wilco Kelderman en Dylan van Baarle daadwerkelijk naar de Supermarkt ploeg? Zijn hun ambities naar beneden bijgesteld naar slechts het helpen van buitenlandse kopmannen aan overwinningen? Uw onraadreporter legt zijn oor te luister, morgen, want nu eerst op z’n kussen.

2022 Etappe 14; Brand, doorzettingsvermogen en de schoonheid van de strijd.

Ahwel, beste Tourvolgers, er stond vandaag dus een wagen in de fik op de slotklim van de Côte de la Croix Neuve Montée Jalabert, op zo’n twee kilometer van de top. Weer eens wat anders dan protesterende klimaaterkenners of boze boeren. De hulpdiensten konden niet verhinderen dat de wagen bijna helemaal uitbrandde, maar tegen de tijd dat de renners het punt passeerden was er niets meer van te zien. 

Voor degenen die dachten dat de kemphanen het tot de slotklim rustig aan zouden kunnen doen, kwamen bedrogen uit. Gelijk vanaf de start waren er schermutselingen en op de Côte de Saint-Just-Malmont werd het echt koers, toen Tadej Pogacar achter een kopgroep van achttien weg sprong uit het peloton. Met dank aan wie anders dan Wout van Aert kon de geletruidrager de precaire situatie rechtzetten.

Op het moment dat Lorena Wiebes de korte ochtend etappe van de Baloise Ladies Tour gewonnen had, voor normale wielerliefhebbers: dat is de Ronde van België, in Knokke-Heist, vielen de nodige slachtoffers in het peloton. Vooraan werden de oorspronkelijke vluchters weer ingerekend, terwijl achteraan tal van renners de rol losten. Onder hen ook Primoz Roglic. De Sloveen zou uiteindelijk weer terug kunnen keren. Dat gold niet voor Caleb Ewan die reed al gauw eenzaam achter de groep en ging een lange dag tegemoet, waarbij hij wel gesteund werd door zijn ploeggenoten Frederic Frison, Tim Wellens en Reinardt Janse van Rensburgh. De reden blijft vaag waarom er drie andere renners opgeofferd moeten worden voor een sprinter die geen enkele kans meer maakt op een overwinning.

Terwijl de Nederlandse estafetteploeg nog aan het juichen was vanwege hun zilveren medaille bij de WK atletiek in het Amerikaanse Eugene op de 4x400 meter mixed, waar Femke Bol in een knappe eindsprint net tekort kwam om het Oranje viertal goud te bezorgen, werd uit het chaotisch opererende peloton dan eindelijk een kopgroep gedistilleerd. 23 renners sloegen de handen ineen met onder andere Powless, Mollema, Kron, Pinot, Simmons, Matthews, Soler, Bettiol en Meintjes. Laatstgenoemde stond met zijn 13e plaats op een kleine 16 minuten van Vingegaard het best geklasseerd. Hoewel de samenwerking niet altijd even goed was liep de voorsprong van de koplopers snel op. Op honderd kilometer van de streep hadden ze een voorgift van bijna tien minuten, terwijl het peloton werd aangevoerd door de troepen van Jumbo-Visma.

In het landje van one-liners, populistische prietpraat en een minister president met geheugenverlies was het voorpaginanieuws dat zanger André Hazes en zijn ex Monique Westenberg voor de tweede keer dit jaar samen met hun zoon André jr. op vakantie waren. Jawel de legio onopgeloste blunders waar door zo vele landgenoten, ware het niet voor de droogte, het water aan de lippen staat, wordt door de media maar al te graag overschaduwd met echt belangrijk nieuws. 

Na een spannend laatste gedeelte van de etappe was het uiteindelijk Michael Matthews die de dertiende etappe op sublieme wijze naar z’n hand wist te zetten. De Australiër kwam na ruim 192 kilometer als eerste aan in Mende, nadat hij op de slotklim een duel uitvocht met Alberto Bettiol. Bij de favorieten probeerde Tadej Pogacar zich te ontdoen van Jonas Vingegaard, maar daar slaagde de Sloveen niet in. Morgen de 15e etappe en laatste rit voor de derde rustdag, een overgangsrit van Rodez naar Carcassonne. Wordt het weer een spektakel?

2022 Etappe 13; Stoepkrijt, Sprinten en het misbruik van Henry Hoover

Terwijl zoontje Georges nog even met wat stoepkrijt het wegdek van glibberige plekken voorzag om zijn papa Wout van Aert aan te moedigen, bestond het nieuws ter plaatse op de eenzame heuvel in Portugal vooral uit de record hoogtes van de temperatuur die geregistreerd werd door de waarnemingsstations van het IPMA, waar woensdag de hoogste temperaturen geregistreerd werden in Lousã (46,3 ° C) en in Santarém (46,2 ° C). Jawel beste tourgazet volgers, dat zijn de omstandigheden waarin uw onraadreporter z’n hoofd koel moet houden.

Nadat de renners van Jumbo-Visma en UEA nu wel netjes hun handtekeningen gekrabbeld hadden op het startformulier werd vertrokken zonder Waren Barguil. De Fransman bleek positief getest te zijn op het Corona virus. Arkéa–Samsic liet wel direct weten dat de resterende renners allemaal negatief testen.

Natuurlijk was de start van de etappe zoals te doen verwachten met de bekende schermutselingen om tot een kopgroep te geraken. Vandaag waren daar ook weer eens enkele Nederlanders bij betrokken, maar zouden zich niet kwalificeren voor de uiteindelijke succesvolle actie die tot de vlug van de dag zou leiden. De status quo was redelijk voorspelbaar en gaf ondertussen de gelegenheid om het tweede scherm te volgen, waar ondertussen het nieuws publiek werd dat de voormalige Predikant John Jeffs, 74 jaren oud, werd veroordeeld voor het uitvoeren van seksuele handelingen op een Henry-Hoover stofzuiger in de Baptisten kerk van Bull Baulk in Middleton Cheney. 

De wat minder ruimdenkende Aanklager Ellie Hutchinson zei dat de 74-jarige weliswaar niet wist dat hij zou worden gezien, maar dat hij het risico van ontdekking met een zuigende Hoover slang had moeten inschatten. Niet iedereen begreep waarom dit een zaak was die voor de Northampton Magistrates' Court zou moeten worden behandeld, maar plaatsvervangend district rechter Harte veroordeelde de predikant die pas onlangs weduwnaar was geworden en sindsdien een relatie scheen te hebben opgebouwd met Henry Hoover, voor onfatsoenlijk gedrag. Hij werd veroordeeld tot het betalen van £ 845 aan de rechtbank en £ 200 aan schadevergoeding aan het oh zo geschrokken slachtoffer dat hem had aangeklaagd. De minder fraaie bijkomstigheid is dat hij nu ook in het register voor zedendelinquenten wordt opgenomen. Henry Hoover was niet beschikbaar voor commentaar.

Het moge duidelijk zijn dat over de Tour dag verder niet veel te melden is, anders dan dat Mads Pedersen de dertiende etappe met een sublieme sprint heeft gewonnen. De ex-wereldkampioen van Trek-Segafredo was in Saint-Étienne de snelste van het kopgroepje van drie. Pedersen zorgt zo al voor de derde Deense ritzege in vier dagen. Die andere Deen, Jonas Vingegaard, behield probleemloos het geel. 

Morgen is de meet op het vliegveld van Mende. De finish ligt dan 1,5 kilometer na een klim van 3 kilometer à 10,2%. Een mogelijkheid voor klassement renners om nog wat seconden uit te wisselen? 

2022 Etappe 12: De dag van die je wist dat komen zou, de verdediging van het geel.

Terwijl de Portugese premier de noodtoestand in Portugal, als gevolg van de branden, verlengde tot zondag, Uw onraadreporter zich langzamerhand begon te realiseren dat de nachtelijke inspanningen betaling vereisen met energie slurpende uren overdag, vierde duizenden wieler supporters de nacht door op de Alpe d'Huez. Ze zorgden voor een uitgelaten ambiance op de mythische col, ooit voor de Nederlanders toegeëigend door de priester Jan Reuten, waarover later meer. De dag vandaag was de dag die je wist dat komen zou. Na de aanval volgt de verdediging.

Meteen na het startschot schoot Amerikaan Neilson Powless, ooit een collega van de mannen met de Jumbo shirts, weg uit het peloton. Het was even wachten op versterking, maar uiteindelijk kwamen Kobe Goossens, Anthony Perez, Sebastian Schönberger, Matis Louvel en de, zich voor het eerst in deze tour tonende, Portugees Nelson Oliveira aansluiten. De zes vluchters sloegen de handen in elkaar en reden richting de voet van de Col du Galibier. In het peloton was het nog onrustig, en waren het Giulio Ciccone en Louis Meintjes die op de flanken van de Col du Galibier naar de vluchters toereden. Tom Pidcock besloot niet ver daarachter om na de top van de Galibier een masterclass dalen te geven. Samen met Chris probeerde hij naar de vluchters toe te rijden en werd een succes. Met een voorsprong van zes minuten begonnen de negen renners aan de tweede beklimming van buitencategorie, de Col de la Croix de Fer. 

Het negental, met daarin enigszins opvallend maar een enkele Fransman op quatorze juillet, leek aanvankelijk samen naar de top te rijden, maar met nog 5 overgebleven renners, graaide Ciccone de punten op de top van de Col de la Croix de Fer, voor Powless en Meintjes. Het was natuurlijk heel de dag uitkijken naar de laatste beklimming van de dag, de mythische Alpe d’Huez, de “Nederlandse Berg” in Frankrijk. Jawel, beste Tourgazetvolgers, Nederlands en ook dat heeft een reden en die ligt niet enkel in de 8 Nederlandse ritzeges bovenop Alpe d'Huez. In de jaren '60 zorgde een Hollandse priester op missie immers voor de bouw van een heuse kerk in Huez. Jan Reuten, want zo heette de man, ging daarvoor aankloppen bij Heineken om het project te sponsoren. De bierbrouwer hapte toe en Reuten kreeg op de verkoop van één flesje bier tien centime winst. De priester nodigde heel wat Nederlandse kennissen uit om in zijn verblijf op Huez een biertje te komen drinken. De enige kerk in het Alpendorpje is dus letterlijk gefinancierd door de verkoop van Heineken-bier en staat nu bekend als een sterk staaltje architectuur van Jean Marol.

Met nog twaalf kilometer op de teller moesten Powless en Froome voor de eerste keer de rol lossen, maar beiden konden toch nog een keer terugkomen. Niet veel later knalde Pidcock weg uit de kopgroep, echt wegrijden deed hij niet, Meintjes en Froome kozen beiden hun eigen tempo waardoor ze continu in de buurt bleven van Pidcock. En wat in het peloton? Groene trui Wout van Aert nam vlotjes en kilometerslang de leiding in het peloton, waarna Steven Kruiswijk de estafette overnam. Het tempo van Jumbo-Visma was moordend. Na een stevige overname van Roglic moesten onder anderen Nairo Quintana en David Gaudu onverbiddelijk de lossen op zes kilometer van de streep. Niet veel later moesten ook Romain Bardet en Adem Yates lossen. De overgebleven klassementsmannen op vier kilometer van de finish: Sepp Kuss, Jonas Vingegaard, Tadej Pogacar, Geraint Thomas en Enric Mas. Een kilometer later besloot Pogacar dat zijn moment daar was. De Sloveen demarreerde zeer explosief, maar Vingegaard plakte aan zijn wiel als superlijm.

De beste klassementsmannen kwamen echter snel terug bij elkaar, Pogacar liet het tempo zakken nadat zijn concurrent knal in zijn wiel zat. Kuss bewees zijn waarde nog maar eens en verzorgde het tempo opnieuw voor geletruidrager Vingegaard. Op een goede kilometer van de streep ontbond Pogacar nog eens zijn duivels, maar andermaal zat de Deense gele trui snel in het wiel. In de laatste honderden meters sprintten de klassementsrenners nog, maar tijdsverschillen kwamen er niet meer tussen Pogacar, Vingegaard en Thomas. 

Een paar minuten eerder bleef Pidcock als leider van de dag een gelijkmatig tempo rijden, wat ervoor zorgde dat Meintjes niet dichter kwam. De kleine klimmer verloor steeds meer tijd, terwijl Froome al helemaal stilviel. Voor de 22-jarige polyvalente renner was het nog maar zijn tweede overwinning in zijn jonge carrière. Meintjes legde beslag op de tweede plaats, Froome werd knap derde voor Powless.

De Jury van de ASO had overigens weer een plezante kassa dag, voor het afwezig zijn bij de ploegenpresentatie en vertrek zonder handtekeningcontrole, werd 500 Zwitserse Frank boete opgelegd voor elke renner van de Jumbo-Visma en UEA Emirates teams en ook nog eens 15 strafpunten UCI-klassement. Ook manager Frans Maassen van de Supermarkt ploeg en Andrej Hauptman van UAE kregen een boete van 500 Zwitserse Frank. Morgen verlaat het peloton de bergen. Het is tijd voor een echte overgangsrit. Grote kans dat een vroege vlucht het uit mag vechten in Saint-Étienne, al moeten de sprinters niet bij voorbaat afgeschreven worden. Kortom: het kan vele kanten op in de dertiende etappe van de Tour!