Alpe d'Huez! Het is niet de hoogste, niet de langste, niet de steilste en niet de mooiste beklimming in de Alpen, maar wel een van de meest prestigieuze en populaire in de geschiedenis van de Tour de France. Gisteren was daar de dag van wie iedereen wist dat hij zou komen, de koninklijke etappe, bejubeld door tv-producenten, de commercieel belanghebbenden, journalisten op zoek naar emotionele verhalen en vooral veel malloten die weinig interesse hebben in de sportieve competitie, die zich een weg moet banen tussen het gezuip en feesten door. Gisteren voegde Tadej Pogačar, ondanks de carnavaleske, dronken, onverantwoordelijke menigte, zijn naam toe aan de imposante erelijst op Alpe d'Huez.
De ASO, organisator van de Tour, brengt willens en wetens de renners in gevaar omdat het nu eenmaal spectaculaire beelden oplevert, ergo: tv-rechten en reclame-inkomsten. Gelijk in het oude Rome worden de gladiatoren de arena in gestuurd, het publiek opgezweept en zijn ongelukken en competitievervalsingen slechts te verwaarlozen bijkomstigheden. De echte wielerliefhebber wordt een mooie strijd ontnomen, de renners als stieren door een Pamplonese straat gejaagd met alle risico’s die dat met zich meebrengt. Voor een groot deel van het publiek is het zelf in beeld van de camera’s komen belangrijker dan het aanmoedigen van de wielrenners, jawel, televisiecamera’s zijn als een rode lap voor het dronken gepeupel.
In het programma Vila le Velo werd geopperd om de hele klim te voorzien van dranghekken. Er werd zelfs berekend hoeveel dranghekken daarvoor nodig waren en werd tot de conclusie gekomen dat de oplossing financieel een onbeduidende, te verwaarlozen, invloed zou hebben op de miljoenenwinst die de ASO bijeengraait in de maand juli. Uw onraadreporter ziet ook wel iets in Hells Angels met flinke knuppels om de weg vrij te maken. In dat andere programma, tegenwoordig slechts een slap aftreksel van wat het ooit was, vroeg onze Tom ons af waarom er wel agenten stonden daar waar dranghekken waren, maar helemaal niet daar waar ze echt nodig waren om de orde te handhaven. Stel je voor dat je als gendarmeriekneusje respect moet zien af te dwingen te midden van een horde doorgedraaide bezopen jongeren die dit jaar niet voor het Griekse Cherso kozen, maar voor een Franse alp.
Het dieptepunt van de dag was de akelige aanrijding van Einer Rubio met een volgwagen van het team UAE. De Colombiaanse renner van Movistar belandde in de koffer van de volgwagen nadat de door AI aangestuurde sensoren van het AEB (Autonomous Emergency Braking)-systeem de auto bruusk deed remmen om een botsing met een idioot te vermijden. De kleine Colombiaanse klimmer kon de aanrijding na die noodstop niet vermijden en werd door de achterruit van de auto gekatapulteerd. De volgwagen reed snel door, dat kon ook niet anders omdat er nog vele renners en volgwagens achteraan kwamen, maar de ongelukkige Rubio bleef, met snijwonden in zijn gezicht, hevig bloedend zitten. Hoe hij uiteindelijk in het mobiele ziekenhuis op de top van de klim is gekomen, is uw verslaggever niet bekend; wel dat hij daar 20 hechtingen in zijn gezicht kreeg.
De Tour wacht op niemand, zo is het gezegde, en als het om zwaargewonde of zelfs omgekomen renners gaat, is dat ook zo. Zij zijn slechts de inwisselbare, vervangbare matadoren die hun kunsten moeten vertonen in de arena van de Tour de France. Maar wat nou als motoren en volgwagens gewoon door zouden rijden, ongeacht of daar nu slachtoffers in het publiek te betreuren zouden zijn? Uw onraadreporter voorspelt u dat er dan plotseling wel bemoeienissen vanuit de politiek en de rechtelijke macht zouden komen!
.jpg)
De toekomst van de wielerwedstrijdkaravaan staat sowieso onder druk. Nieuwe, moderne auto’s zijn ongeschikt om als volgwagen ingezet te worden. De losgeslagen AI-mogelijkheden hebben, ook door toedoen van de Europese overheden, groteske vormen aangenomen als het gaat om de autonomie van een chauffeur. Nu het ook sinds deze maand verplicht is om camerasystemen standaard te installeren die alle handelingen van de bestuurder detecteren, en bij het kleinste foutje, zoals niet met twee handen aan het stuur zitten, het niet voor je uitkijken, enz. Het AI-systeem laten ingrijpen, tot het vaart minderen, remmen, bijsturen of zelfs stoppen en de voiture onbruikbaar maken. Het is onmogelijk om uit zo'n auto een bidon of een zakje ijs aan te reiken bijvoorbeeld. Automodellen die sinds 1 juni 2022 op de markt zijn gekomen, zijn voorzien van verplichte systemen als rijstrookondersteuning, een intelligente snelheidsassistent, een zelfstandig noodremsysteem, afleidingsherkenning en vermoeidheidsherkenning. Omdat alle informatie en beelden in een databank terechtkomen en verkocht kunnen worden aan de hoogste bieder, of kunnen worden gebruikt door de rechtelijke macht, is het niet ondenkbaar dat menige ploegleider zijn rijbewijs al kwijt is na 1 wielerwedstrijd. Nu inmiddels AI-programma’s op eigen houtje de concurrentie hacken, zoals OpenAI afgelopen maand, zonder medeweten van het bedrijf, presteerde, lijkt de controle door de mens te zijn verloren. Er zullen heel wat oldtimers gerestaureerd moeten worden om als volgwagens in wielerwedstrijden dienst te doen!
Oh ja, beste Tourgazet Plagiato-lezers, er werd naast alle jolijt van enkele renners die tijdens een serieuze wedstrijd even stopten om familieleden te begroeten of hun geliefde "op de bek te nemen", ook nog gestreden om de dagprijs en klassementnoteringen. Er waren, naast de parade van de tweede garnituur deelnemers, gelukkig ook wielrenners die er een echte wedstrijd van maakten.
De groene trui werd verdedigd, waarna er een tactiek van de zelf bij elkaar gesprokkelde voorsprong weer te verkleinen om de leider van het klassement, de concurrent, te helpen om de etappe te kunnen winnen, er was de strijd om de bolletjestrui die dan eindelijk bij de rechtmatige eigenaar terecht kwam, er waren wat schermutselingen aangaande de witte trui en een derde plaats in het klassement.
Uiteindelijk zou het record van Pantani, voor het eerst, voorlopig op een schone manier, uit de boeken worden gereden en bleek dat het zeker niet winnen nog altijd geprefereerd wordt boven samenwerking en een kans van 1 op 3 op een ritoverwinning. Pogacar behaalde dus zijn vijfde ritzege van deze Tour door zich een weg te banen door de mensenmassa, en een gat van ruim drie minuten dicht te rijden op de vluchters Sepp Kuss, Lenny Martinez en Richard Carapaz, die liever elkaar het leven zuur maakten dan door te rijden om het onder elkaar in een sprintje uit te maken. Carapaz behaalde nog wel de bolletjestrui met 1 punt voorsprong op Pogačar.
Terwijl half Europa in de fik staat, gaan we nu kijken naar de echte koninginnenrit! Afleiding, spanning, aanvalsdrift, truienstrijd, of zal toch weer de angst regeren. Wie weet worden we toch nog verrast!
.jpg)
