Etappe 12 (na 10 en 11) "Gerechtigheid en beloning voor sportieve avonturen"

Welnu, beste Tourvolgers, het was eindelijk weer eens een etappe om van te genieten. Spannend en met een goed einde. Na 2 dagen lang sprinten, diskwalificatie, boetes, levensgevaarlijke capriolen en beelden van de Fransche kust gaat de Tour nu eindelijke beginnen. Op de tiende September was het eindelijk raak voor debutant Marc Hirschi. Het Zwitserse supertalent van Team Sunweb was al tweede in Nice en derde in Laruns, maar in de twaalfde etappe naar Sarron was het echt raak voor de revelatie van deze Tour.

De finale van de twaalfde etappe verliep spectaculair, maar Primož Roglič kende onderweg geen problemen en zal ook vandaag weer koersen in de gele trui. De kopman van Jumbo-Visma kwam als 24e over de streep en heeft in het klassement nog altijd een voorsprong van 21 seconden op Egan Bernal. Guillaume Martin volgt op 28 tellen. De renners zullen vandaag meer dan 4.000 hoogtemeters moeten overwinnen. Of uw onraadreporter het allemaal zal kunnen volgen is nog maar de vraag. Het gewone leven van de maand September gaat z’n gang. De schrik slaat om het hart als je bedenkt dat we nu ook nog de Giro Rosa moeten volgen en later ook nog de Giro met wellicht nog mooiere beklimmingen dan in deze toch al zo bergachtig geaccentueerde Tour de France.  

Terwijl die Boogerd aan de tafel van Mevrouw de Graaff vol trots zat te verkondigen dat hij zijn geheim achter de ritwinsten, namelijk stijf staan van de doping, niet aan de concurrerende jongere ploeggenoten uit de doeken deed, blijken onderzoekers van Operation Aderlass informatie te hebben over een nieuw dopingmiddel. Het product heet H7379 Hemoglobin Human en heeft hetzelfde effect als epo. Op de markt is het nog niet voorhanden, maar het zou al wel in het peloton zijn gebruikt. Een maand geleden pakte de Duits-Oostenrijkse recherche een Kroatische leverancier van Mark Schmidt op. De Duitse arts wordt gezien als de sleutelfiguur in deze dopingzaak, waarbij ook verschillende wielrenners betrokken waren. Via de aangehouden dealer ontdekten de onderzoekers dat Schmidt met het middel H7379 Hemoglobin Human heeft gewerkt en dat nog andere renners dit product gebruikten.

Het onderzoeksteam van Operation Aderlass heeft nu informatie dat renners in 2016 en 2017 zich bedienden met het nieuwe dopingmiddel. Via ondervragingen kwam het team namen van renners op het spoor, die mogelijk het product hebben gebruikt. In november 2019 werd de UCI ingelicht dat in 2016 en 2017 door renners een dopingproduct werd gebruikt dat toen nog niet vindbaar was. De UCI vroeg antidopingbond CADF vervolgens om alle stalen uit die jaren opnieuw te onderzoeken, maar resultaten daarvan zijn nog niet bekend. Dat betekent waarschijnlijk dat er achter gesloten deuren eerst aan schadebeperking wordt gewerkt. Misschien zit er over 10 of 15 jaar weer zo’n “trotse” wielrenner als “analist” aan een of andere discussie tafel om te gniffelen over het feit dat zijn collega’s dat niet wisten. Wielrennen blijft een uit het leven gegrepen sport!

2020 Etappe 8 en 9 "Reflecterende gedachtes na de Pyreneeën"

Het Pyreneeën weekend zit er op, beste Tour volgers. Het mag geen verrassing zijn dat het op en neer ging met zowel de prestaties, winstverwachtingen en niet te vermijden verliezen. Nans Peters won de eerste rit. De Fransman was in Loudenvielle de beste renner uit een vroege vlucht. Tweede werd Toms Skujins, derde Carlos Verona. De voortekenen begonnen zich uit te kristalliseren bij de klassementsrenners, zo won Tadej Pogačar veel tijd, terwijl Tom Dumoulin het groepje der favorieten moest laten gaan. De dag erop kwam weliswaar Primož Roglič nooit echt in de problemen maar om, voor uw onraadverslager, niet te verklaren redenen sluipt er enige hoogmoed in de Nederlandse formatie en werd er op Drs. P. achtige wijze gejaagd achter Marc Hirschi, die op zijn 22ste een solo van negentig kilometer afrondde in zijn allereerste Tour de France. Het mocht helaas niet zo zijn voor de Zwitser, vlak voor de streep werd hij ingehaald door een favorieten groep. In de sprint die volgde werd hij verslagen. Voor Hirschi restte een derde plek en de Prijs voor de Strijdlust. 

Strijdlust, niet te verwarren met opportunisme, maakt de Tour tot wat het is! Tom Dumoulin verdwijnt langzaam van de kandidaat-Tourwinnaar lijst, met hangen en wurgen volgt hij de zogenaamde favorieten. Strijdlust is dus iets wat mentaal wordt aangestuurd en om de een of andere redenen heeft onze Limburger niet het besef dat zijn “mindere benen” niet onder doen voor al die anderen. Het enige verschil is dat hij zich niet kan inleven in pijn die renners om hem heen zo goed weten te verbergen. De anderen zijn net zo slecht, of net zo goed. Waar Mollema hoop haalt uit het feit dat hij op het einde van de etappe alsnog dicht in de buurt van de eersten die over de meet komen weet te geraken, is zo’n zelfde situatie voor Dumoulin een rede om de ambitie negatief bij te stellen. Kijk naar de strijdlust van iemand als Thibaut Pinot die opnieuw zijn droom in duigen zag vallen door rugklachten tijdens de eerste serieuze bergen en met grote achterstand binnen kwam om vervolgens de dag erna het toch weer te proberen. Ja, dat zou je kunnen uitleggen als opportunisme, maar vooral als een teken van  mentale weerbaarheid.

Als een atleet fysiek en mentaal afziet, vinden sommigen de helderheid en kracht om hun gedachten te verzetten, sommige missen die karakter component gewoon. Neem nu Fabio Aru, die in de rit naar Laruns er op de eerste klim al de brui aan gaf. Aru heeft een naam te verdedigen binnen het peloton en is commercieel gezien nogal belangrijk voor de ploeg, waarschijnlijk de reden waarom hij, ondanks zijn mindere conditie, toch werd opgesteld in het team.  UAE Emirates is nu erg teleurgesteld in Fabio, maar zijn het niet de groep trainers en coaches die zich moeten verantwoorden? Zoals de ploegarts van Wout Poels, die schijnbaar ook door de commerciële druk zijn medische verantwoording naast zich neerlegt.

Wederom moeten we, als Nederlandse wielerliefhebbers, wachten en hopen om eindelijk weer een Nederlandse Tourwinnaar op het schavot on Parijs te zien. Volgend jaar staan er misschien wel 5 Nederlandse kopmannen aan de start. Wilco Kelderman die naar BORA-Hansgrohe verhuisd, Mollema die je nooit mag onderschatten, Wout Poels die zonder de pech van dit jaar ook niet voor de anderen onder doet, Kruijswijk en Dumoulin die eindelijk eens profijt zouden moeten hebben van het rijden in een Nederlandse ploeg, en waarin internationale coureurs nu eindelijk eens voor een Nederlandse kopman zouden moeten rijden in plaats van andersom. Met de komst van Sam Oomen zou de Tour selectie een groter aandeel landgenoten kunnen hebben. 

Ook een nieuwe aanwinst van de Jumbo ploeg is David Dekker (Jawel, de zoon van..), die in de Giro d ’Italia (voor onder 23 jaar) tijdens een afdaling op een recht stuk door een gat in de weg en over de kop sloeg. Dekker werd daarna overgebracht naar een Italiaans ziekenhuis. Geen breuken maar wel tien hechtingen in zijn gezicht en een afgebroken voortand. Het is een van de bijkomende rafelranden van het wielrennen. Er zijn al heel wat coureurs door het “oog van de naald” gekropen de afgelopen jaren en het is een wonder dat ondanks het lakse veiligheidsbeleid van de UCI er “slechts” een paar doden te betreuren zijn. Een rustdag als vandaag is goed om wat tijd te besteden aan reflectie. Natuurlijk is het ook afwachten wat de uitslag van de omvangrijke Corona test zal zijn.  

2020 Etappe 7 "Laconiek een lege chips buil naast de prullenbak gooien"

De zevende etappe van de Tour de France is gewonnen door Wout van Aert, tja wie anders zou je je niet verbaasd afvragen. Maar dat was niet het echte nieuws na deze vermakelijke waaieretappe, die van start tot finish voor spektakel zorgde. Edvald Boasson Hagen werd tweede, Bryan Coquard derde. De rest van de kopgroep vloog lachend over de meet, inclusief de jonge renner Egan Bernal maar zonder Bouke, die antwoord kreeg op z’n suggestieve aanwakkering van de vraag wat “easy, easy” betekent. Bauke Mollema kwam met andere klassementsrenners als Tadej Pogacar, Richie Porte, Esteban Chaves en Mikel Landa op bijna anderhalve minuut binnen. De laconieke houding van de Fries – of is het toch Groninger – na afloop baart uw onraadreporter zorgen.

“De komende dagen krijgen we twee moeilijke etappes en we hebben al twee lastige ritten gehad. Morgen wordt het zeker een dag voor de klassementsrenners“, voorspelt die zelfde Bernal. “We moeten heel gefocust zijn, proberen geen tijd te verliezen en de kans pakken als die er is. Als dat niet zo is, dan houden we ons koest.” Mollema is dus gewaarschuwd; Focus!!

Morgen moet het dan echt gaan gebeuren, de achtste etappe is de een-na-kortste rit in lijn, en de eerste Pyreneeënrit in de Tour van 2020. Het peloton start in Cazères, in de Haute-Garonne, waarna er een rit wacht over 141 kilometer naar Loudenvielle. Op het parcours liggen achtereen de Col de Menté, de Port de Balès en de Col de Peyresourde, waarna de renners na een afdaling van een kleine acht kilometer finishen. Er zullen heel wat vragen beantwoord moeten worden. Komt Dumoulin wederom glimlachend over de finish, gaat er dreiging komen van het team dat hem dus vorig jaar heeft benaderd om het zooitje ongeregeld uit Engeland te komen versterken, terwijl Jumbo-Visma sowieso de voorkeur had van Tom. Wat gaan de Fransozen klaarspelen? Gaat Mollema proberen de opgelopen achterstand goed te maken? Gaat Wout Poels nu eindelijk eens verstandig worden en zich aanmelden in een ziekenhuis?

Door de nuchtere maar gedegen aanpak van Jumbo-Visma lijkt het team zich te ontwikkelen tot de nieuwe grootmacht van het peloton, terwijl de duurste formatie - misschien ook door het afbrokkelen van de cohesie met dat hilarisch bestuurde eiland in de Noordzee - steeds meer van de suprematie binnen het peloton verliest. Op de vraag of het Nederlandse team de verantwoordelijkheid als controlerende macht binnen de koers kan dragen, krijgen we wellicht morgen een antwoord. Geniet er van, beste wielerliefhebbers, plof neer op de bank, houd u zenuwen in bedwang en gooit niet uw lege chips buil naast de prullenbak.. daar staat al gauw en boete van 200 Zwitserse Franks op!

2020 Etappe 6 “ Rimpels plassen in en openbare vijver”

U hebt het kunnen zien, beste wielerliefhebbers, de zesde etappe met aankomst op de Mont Aigoual, is gewonnen door Alexey Lutsenko. Eigenlijk is her verdikt van de dag heel simpel; De Kazachse kampioen maakte deel uit van de vroege vlucht en bleek de sterkste renner op de gevreesde Col de la Lusette. De favorieten voor de eindzege hielden zich vandaag gedeisd, Adam Yates blijft leider.

Bauke Mollema kwam als zesde over de streep maar wist niet op te schuiven in het klassement, wel gooide hij een steentje in de geruchten rimpels aan de oppervlakte van een tot vervelendst aan de praattafel verschijnende analist, die door het, in zijn hoogtijdagen toevallig dragen van een wit shirt met rode stippen voor een dag of drie, het predicaat “deskundige” aan de annalen mag toevoegen. Natuurlijk is al die expertise opgedaan met speciaal geprepareerde pepers die weliswaar verzwegen worden, maar zeker aan de annalen toegevoegd dienen te worden. Maar wat voor steen heeft de Groninger in de vijver geworpen? “Ik was wel een beetje verbaasd dat Bernal een gaatje moest laten.” “Hij zei in de laatste tweehonderd meter easy, easy, tegen Kwiatkowski. Misschien wilde hij niet harder of voelde hij zich niet goed”, aldus Mollema, die precies aanvoelt hoe psychologische oorlogsvoering in z’n werk gaat. 

De ASO jury riep het om; “Guy Niv, U wordt veroordeelt wegens ongepast gedrag. Plassen in het openbaar. Boete 200 Zwitsere Frank!” Attentie! “Nils Politt, voor u geldt hetzelfde!” Nou zitten die toekomstige ploegmaten van Chris Froome daar niet zo mee, gelijk het toekomstige loon van Froome komen die, als Zwitserse Franken gecamoufleerde, Shekels uit de voldoende gevulde annexatie pot.

Wel, morgen een korte etappe, gekenmerkt door een pittige aanloop die halverwege overgaat in een vlakke finale. Onze Cees Bol krijgt misschien een kans, dat wil zeggen als hij de klimmetjes onderweg overleeft. De brommer gaat dat wel lukken, dus ook Jumbo heeft een ijzer in het vuur met wakkere Wout. Het startschot wordt gegeven in Millau, een plaats aan de oevers van de rivier Tarn. Vanuit het regionaal natuurpark Grands Causses trekken de renners verder westwaarts. In de openingsfase rijdt het peloton onder meer over het Viaduct van Millau, de imposante brug over de Tarnvallei. Misschien is het mogelijk om Mister Bean daar te laten posten met een ambulance, of beter nog Jeremy Clarkson met een opgevoerde en gepantserde ziekenwagen, om die andere Wout eindelijk naar een ziekenhuis te vervoeren.

2020 Etappe 5 “De acceleratie van excuses en lekkende doofpot deksels”

Welnu, beste wielen fans, de 5^e etappe is weer naar behoren beslist op de meet. Of toch niet? Jazeker, die opgevoerde brommert van een renner Wout van Aert, Jack de Vries zou met jaloezie naar de acceleratie snelheden kijken,  verrichte gisteren beulswerk op de slotklim naar Orchières-Merlette en vandaag was hij in Privas sterker dan Cees Bol en, tja, laten we zeggen de rest. De tijdsverschillen werden echter gemaakt door een van de zijsprongen in het verdienmodel van de UCI, namelijk boetegeld in Zwitserse franken met de bijkomstigheid van strafseconden. Dagelijks publiceert de organisatie van de Tour de France na de etappe belangrijke informatie over blessures van renners en uitgedeelde straffen door de wedstrijdjury. Dat doen zij in het medisch bulletin en in het juryrapport. Het medisch rapport bleef leeg vandaag, terwijl we toch allen konden waarnemen dat er een renner rond rijdt met een spoor van opgehoest bloed tussen z’n schijfremmen.

Het jury rapport staat echter vol met boetes en straf seconden die het klassement nogal beïnvloeden. De wielersport is niet er niet alleen voor domme stoempers, alhoewel die op het schavot gehesen worden en beloond worden met een rood rugnummer voor hun bijdrage aan de dramatiek van het lijden en de kijkcijfers die daaruit voortvloeien. Een halfdode renner, bloed spuwend worstelend aan het elastiek van het koersverloop is nog altijd beter voor de commerciële heraldiek dan een ambulance met daarin een zorgvuldig verpleegde wielrenner die tegen zijn eigen domheid beschermd dient te worden door de verantwoordelijke artsen. Het jury rapport kenmerkt zich vooral door pietluttige kleinigheden die als zware vergrijpen worden geklasseerd.  “Ongeoorloofde bevoorrading in de laatste 20 km van de etappe. 20 strafseconden en 200 Zwitserse Frank boete”. Het overkwam Sepp Kuss, Carlos Verona en natuurlijk ook Julian Alaphilippe die daardoor uit de top tien kukelde en z’n gele leiderstrui moest inleveren. Voor hetzelfde “vergrijp” werden ook ploegleiders als de Grischa Niermann, Tom Steels en Jose Luis Arrieta bestraft, maar dan met 1000 franken, toch weer mooi voor een diner op stand voor enkele bobo’s.

Peter Sagan en Jens Debusschere zouden betrokken zijn bij onreglementaire bewegingen bij een tussensprint. Daar voor is natuurlijk geen geldboete of strafseconden opgelegd maar slechts een waarschuwing. Alles wat andere renners in gevaar brengt draagt tenslotte bij aan het spektakel. U merkt wel, beste Tourgazet Plagiato volgers, dat uw onraadreporter een wat serieuzere toon aanslaat dan in voorgaande jaren. Dat komt misschien door de duidelijke beelden op de HD-TV of het volgen van de Tour zonder de daarbij horende geuren en geluiden die zo onlosmakelijk verbonden zijn met lijfelijke aanwezigheid. Misschien komt het wel door het feit dat een simpele houtbewerkers als bijvoorbeeld Tour-toto deelnemer Dhr. Zaagblad bij het eerste kuchje al 2 weken in quarantaine moet en de onfortuinlijke Wout Poels ‘s Herens wegen vol kan spugen met bloed uit z’n gekneusde longen en “gewoon” zijn werk kan blijven doen. Het feit dat Poels uitgeroepen werd tot de meest strijdlustige renner van de dag, zegt alles over het onsamenhangende beleid van de ASO en de UCI en misschien wel net zoveel over de mentaliteit van bestuurders in het algemeen. Mocht het peloton 5 minuten over Nederlands grondgebied rijden zou dat geen strafseconden tot gevolg hebben, maar 390 Euro per persoon wegens “aso” gedrag en een aantekening in hun strafblad. Ik hoor u denken… hebben we dan een minister met een strafblad? Nee hoor, net als bij profwielrenners met commerciële belangen zijn er ook uitzonderingen voor pluche plakkers en loze excuses makers. Grapperhaus als juridisch adviseur bij de ASO, nou dat zou een wat duidelijkere kadering zijn van het huidige wereldbeeld.

2020 Etappe 4 "Visie is niet iets dat geblokkeerd wordt door een olifant"

Wel beste wielervrienden, u hebt het kunnen aanschouwen als u op de bank zat met een biertje en een zak chips. Primož Roglič wist vandaag te zegevieren op Orcières-Merlette en de Sloveen mocht na afloop Wout van Aert, U weet wel die Belg met een Nederlandse vader, bedanken voor zijn robot-achtige prestatie. Tommeke had het wat moeilijker, Bouke kon ook nog net volgen, met andere woorden, ze pedaleren mee vooraan in het peloton. Het geeft wel aan dat de visie van het gele Jumbo team zijn vruchten afwerpt. Visie is altijd goed, zeker voor de lange termijn. Een gedegen plan met een doel.

Juist op het moment dat uw onraadreporter wakker werd vanwege de ongelukkige ligging op de bank, zag hij het treurende beeld van Wout Poels die met zijn gebroken rib en zijn ademhalingsproblemen moest afhaken in de staart van het peloton. Och wat wordt hij de hemel in geprezen wegens zijn doorzettingsvermogen en karakter door tv-commentatoren en dwaze journalisten. De hele discussie over de veiligheid van de wielrenners stoelt op drijfzand gezien het onvermogen van de tour- en ploeg artsen om iemand die hoestend en bloed proestend zijn etappe kilometers aflegt, uit de race te halen. De Tour is als een onbemande trein die net als in een Noord-Italiaans station wegreed zonder machinist en later ontspoorde. De machinist en conducteur waren net uitgestapt voor een pauze. Het verschil is dat de bobo’s van de UCI en commerciële geldwolven van de ASO, die de wielersport nu al jaren in hun greep hebben, geen bijna lege trein met slechts één passagier aan boord de berg af duwen, maar een peloton vol doldwaze karakters, zoals Woutje, die nu eenmaal zo af en toe tegen zichzelf beschermd moeten worden.

De Italiaanse justitie stelt een onderzoek in naar het incident, nu de regionale spoorwegmaatschappij Trenord heeft gemeld dat “door nog vast te stellen oorzaken” de trein het station van Paderno verliet “zonder personeel aan boord”. Het veiligheidssysteem stuurde de trein vervolgens naar een stuk ongebruikt spoor bij het station Carnate-Usmate, zei Trenord in een verklaring. Zo reageren ze bij de UCI dus meestal ook, alleen zijn de gevolgen wat groter, menig talent in het peloton heeft ’n leven verloren de afgelopen jaren. Trieste gebeurtenissen waarvan men echter schijnt te accepteren dat het een gewone bijkomstigheid is bij de zoektocht naar nog zwaardere beklimmingen, gevaarlijkere afdalingen en spectaculaire aankomst plaatsen.

Morgen verlaat de Tour de Alpen en trekt naar de Ardèche, waar de streep is getrokken in Privas, terwijl de start is in de Alpenstad Gap, waar Matteo Trentin vorig jaar in zijn Europese kampioenstrui solo de overwinning behaalde. Het wordt dus weer zo’n dag voor “sprinters”. Sprinters, renners die vaak bij de eerste heuvel of viaduct al moeten afhaken, zullen door hun teams “treintjes” – en hoe gevaarlijk is dat zonder machinist en conducteur – naar een paar honderd meer van de meet worden gebracht, waar ze dan hun kunsten mogen vertonen. Uw onraadverslaggever heeft daar zo zijn eigen gedachten bij. Een daarvan is dat zo’n sprintetappe winst alleen in de boeken zou mogen komen als de renner ook daadwerkelijk de Tour afsluit in Parijs. Hollands hoop in Corona dagen, Cees Bol, die twee dagen na zijn fraaie derde plek in die onstuimige openingsrit rond Nice, genoegen moest nemen in Sisteron met de zevende plaats kan in deze etappe nummer vijf wellicht revanche nemen. Laten we hopen dat de machinist van zijn trein de boel in het spoor houdt.

2020 Etappe 3 "De koninklijke schoonheid van een onaantrekkelijke etappe"

Op het einde van deze, voor velen, vervelende, eindeloze dag sprintte Caleb Ewan naar ritwinst in de derde etappe van de Tour de France. Sisteron heet de plek waar de Australische sprinter met Koreaanse roots zijn Belgische Lotto-Soudal ploeg van de beademing apparatuur heeft gehaald. Gelukkig voor de liefhebbers van de klimgeiten, krijgen de renners morgen al vroeg een aankomst bergop voor de kiezen. Na twee lastige en vandaag een sprinters rit kijkt ook uw onraadverslaggever naar een finishlijn die boven op een bergweg is gekalkt.

Door de uitlopers van de Barronies, een bergmassief dat gelijk de enkels, knieën en dijbenen van een wulps vrouwenlijf, deel uitmaakt van de Franse Voor-Alpen met als hoogtepunt de beklimming richting Orcières-Merlettes, een wintersportplaats in de Champsaur-vallei ongeveer 30 kilometer ten noordoosten van Gap. De laatste winnaar in Orcières-Merlette was in 1989 Steven Rooks op de dag dat hij Lejarreta en Indurain versloeg in een klimtijdrit. Er zou dus niets op tegen zijn om weer eens een Nederlander als eerste over de meet te zien komen.

Met uitzondering van wat tegenslag voor van Aert heeft de Gele brigade, met als beschermengel de hoofdrolspeler uit de serie “Undercover”, de dag goed doorstaan. De verwaterde gezichten spraken boekdelen tijdens de regenbuien, de lachende interventies tijdens droge periodes maakte duidelijk dat het tempo aangenaam was voor de gemiddelde prof. 

 

Terwijl Koningin Rania van Jordanië de mijlpaal van 50 jaren mooi zijn bereikte, beleefde Anthony Perez zijn dieptepunt. Weg bolletjestrui, weg hoop, achtergelaten door het peloton met slechts een enkele reis naar huis met een gebroken sleutelbeen. Sport is niet per definitie gezond gezien het gelaat van de Koning van Biafra die later vanavond aanschoof aan de prachtige tafel van Dione. Nee, een echte koning zijn lijkt een betere optie en je verovert volgens koning Abdullah wat makkelijker het mooiste meisje van de klas, zonder lastig gevallen te worden door Jaap Jongbloed.

Het wordt uitzien naar alle spannende momenten die ongetwijfeld gaan komen. Zal de tour echt in Parijs eindigen? Houden de ploegen hun renners en personeel allen negatief van de testen die ze moeten ondergaan? Meerijden achter op het fietsenrek van een der ploeg bussen geeft weliswaar gehoor aan de anderhalve meter afstand, maar een experiment in de buurt van Berlijn bleek minder geslaagd.  Medewerkers van een takeldienst merkten de verstekeling op toen ze de bus zagen rijden.  De touringcar werd kort daarna van de weg gehaald door de politie, waarna agenten ontdekten dat de 28-jarige passagier zo straalbezopen was dat hij geen blaastest kon afleggen. De Corona test was echter negatief maar dat had niet kunnen voorkomen dat de man een aantal maal bijna van het fietsenrek was gevallen, waardoor achteropkomend verkeer hard moest remmen en uitwijken omdat ze bang waren dat ze hem zouden overrijden. Opgefokte ploegleiders en motormuizende journalisten en fotografen hebben daar wat minder angst voor.

In huize Kettingkast zal het een lange drukke dag worden. Vroeg op, omdat Meneer Zaagblad klussen moet buitenshuis en liever geen seconde van het live-verslag via de NOS of de Vlamingen wil missen. Daarvoor moet hij zijn alter ego aantrekken en dat vergt uiterste concentratie en voorbereiding! Uw verslaggever wenst u een mooie etappe dag, misschien stiekem via zo’n mobiel apparaat op het werk, maar wellicht gewoon met een oog op het thuiswerk en het andere op de flat screen. Als u zich maar bewust bent van uw verantwoordelijkheid als wielerliefhebber!

Tour 2020 Etappe 2 "Omhelzen"

Terwijl Wout Poels zijn relaas doet, vanachter een mondkapje in een plofkap op een 2 meter lange hengel, over de moeilijke dag die hij tijdens deze tweede etappe moest doorleven, omhelzen op de Nederlandse atletiekkampioenschappen de dames na de 200 meter sprint zich zonder mondkapjes als vanouds. Het is trouwens Lieke Klaver die de titel veroverde omdat Dafne Schippers ontbrak in de finale. Domheid, verstand en zowel goede als slechte voorbeelden in 5 minuten TV beelden. Nou hoor ik uw denken, beste wielervrienden, Karel Kettingkast bedoeld natuurlijk die voorbeeldfunctie van onze Wout met z’n mondkapje. Nou, nee! 

Het verstand komt van Dafne Dekkers, die na de voorronde besefte dat de pijn in haar rug wel eens zou kunnen leiden tot problemen verderop in het seizoen, als ze de finale ondanks de lichamelijke waarschuwing zou lopen. De domheid wordt vertegenwoordigd door Wout Poels die met een gebroken rib en ademhalingsproblemen gewoon opstapt en een dag vol bloed spuwende marteling aanvaardt omdat de Tour nu eenmaal belangrijker is dan het leven zelf. Terwijl een “gewone” werknemer dient thuis te blijven na een dagje kuchen beslissen de artsen in de tour dat de gezondheid en de veiligheid van de deelnemers in geen verhouding staat tot de commerciële belangen. Overal hoor je de oproep tot zelfreflectie en eigen verantwoording, maar dat is in het wielerpeloton nog niet doorgedrongen.

Op het moment dat Verstappen als derde over de finish raast op het circuit van Spa, passeert Julian Alaphilippe, vingerwijzend naar de hemel, om zijn overleden vader met een dubbelslag in de tweede etappe van de Tour de France te eren. Hij was op de Col des Quatre Chemins weg gereden met Marc Hirschi en Adam Yates, die hij in Nice voor bleef. Tom Dumoulin ging op 12 kilometer van de meet plotseling onderuit, een beetje dom, en dat vond hij zelf ook. Tommeke heeft geen schade opgelopen en staat nu 10^e in het algemeen klassement.

Er is veel om te omhelzen, soms is dat gepast zoals de eerste voetbalster die officieel haar opwachting in een standaard-mannenelftal. Ellen Fokkema (19) uit Slappeterp speelde bij zaterdag-vierdeklasser Foarút uit Menaam het laatste half uur mee in het bekerduel met Beetgum. Foarút won met 2-1. In de slotfase had middenveldster Fokkema de derde treffer op haar schoen. De omhelzingen tijdens het Nederlands atletiek kampioenschap worden op de rest van de wereld als soort van schokkend ervaren, wellicht met gevolgen voor het verloop van het seizoen voor de internationaal opererende atleten vanwege onverantwoord gedrag.

Mollema lacht gezond en zonder mondkapje de journalisten toe, Poels staat ze zwaar gehavend, maar met een mondkapje te woord. Verwarrende tijden waarin je er in ieder geval zeker van kunt zijn dat Bouke de regels kent en alle protocollen heeft gelezen en begrepen.

Morgen trekken de renners door de Provence richting het historische stadje Sisteron. Na 198 kilometer gaan normaal gesproken de sprinters uitmaken wie er met de overwinning vandoor gaat. Niets is echter normaal in deze tijden, zelfs niet de dagindeling van een onraadreporter zo in het einde van de maand Augustus!

Tour 2020 Etappe 1 “Un bord veur de kop!”

Ahwel, beste wielervrinden, we zijn onderweg naar Parijs. Met een thriller vol spanning, ellende, masochistisch vertoon van roekeloosheid en met een climax die voor onze Cees Bol een paar meters te vroeg eindigde, zijn we van start gegaan in het mooie Nice. Alexander Kristoff heeft de openingsetappe gewonnen. Wereldkampioen Mads Pedersen moest genoegen nemen met een tweede plaats. Het meest overtuigende beeld van de dag was toch echt de pose van Der Tony, die met de handen los van het stuur een peloton vol opgefokte pedaaltrappers tot kalmte bracht. De meerderheid zag de ernst van de situatie in en ging na democratisch overleg akkoord met een tijdelijke wapenstilstand alsof het kerstmis was in de greppels tijdens de IJzerslag bij Ieper. Natuurlijk lijkt een peloton verdacht veel op een doorsnee samenleving, dus waren er ook die na een paar verschrikkelijke uitglijders, valpartijen en een bataljon vol huid-loze knieën, ellebogen en dijbenen het gevaar als fake-news beschouwden en met een eigen alternatief feit op de proppen kwamen, namelijk de aanval! Het werd pijnlijk duidelijk dat het jezelf neerleggen bij een verstandig genomen beslissing handiger is dan met 50 kilometer per uur en bord voor je kop geplaatst te krijgen. Neem van mij aan dat een glad wegdek net zo gemakkelijk te bagatelliseren valt als een virus, waarbij een mondkapje voor het een wel eens een goede beschermende maatregel kan zijn, maar bij de ander ook die anderhalve meter van levensbelang is. Goed, “Je moet eerst de deksel op de neus krijgen” voordat je het bord voor je kop waarneemt, of met andere woorden je klassement naar de vaantjes ziet geraken.

Nice, de zuid Franse plaats van welke de wegen in de omgeving bij zoveel van de renners in het peloton bekend zijn vanwege hun trainingsritjes. De belastingdruk heeft menige wielrenner gedwongen zich veilig te nestelen in Monaco, maar bij gebrek aan de trainingsfaciliteiten die je nu eenmaal als pedaalridder nodig hebt om te floreren, op de momenten die er toe doen, moet je elders de conditie en het weggevoel opdoen. Nice is een mooie plaats met een mooie omgeving waar het bijna nooit regent, bijna nooit.

Tom Dumoulin was van mening dat de wedstrijdjury juist heeft gereageerd in de door deze  valpartijen ontsierde openingsrit. “Zij voelen vanuit de volgwagen ook niet hoe glad het is”, zei hij na afloop in een interview.  Gelijk een Corona ontkenner met z’n Opel Astra vaartje probeert de Ferrari-achtige feitenkennis van een viroloog tot stoppen te brengen, sukkelde de volgwagens van de ASO achter een zich, glijdend en glibberend, voortbewegend peloton zonder iets te merken of te willen zien. Ploegmaat Robert Gesink haalde echter hard uit naar de UCI. Volgens de ervaren ploegcaptain had de internationale wielerbond moeten ingrijpen en wedstrijd eerder moeten neutraliseren. Het is een wonder dat slechts 1 renner, John Degenkolb, niet van start gaat morgen.

Over morgen beste Tourgazet Plagiato lezers, het is voor de klassementsrenners direct weer oppassen geblazen, 186 kilometer vier beklimmingen. Uw onraadverslaggever is gebonden aan die paar vierkante meter van de huiskamer op de eenzame heuvel in Centraal Portugal en is afhankelijke van de berichten die via de NOS, de Vlamingen en het Duitse Eurosport tot hem komen. Natuurlijk zijn er hier en daar wat insider informanten, maar die staan momenteel ook achter een perspex scherm en gaan ook gebukt onder de plopkap beschermende maatregelen. Het is een nieuwe ervaring “thuis werken”, vooral als reporter die met een oog voor emotionele en conspirerende details eigenlijk ter plekke zou moeten zijn. Welnu, het zij zo. Hoe de zondag ervaren zal worden staat in de sterren, evenals het geduld van Mevr. Sputterbred-Kettingkast in een maand vol aanmoedigen vanaf de bank.