“Nou komt de aap uit de mouw!” Kent u die uitdrukking, beste Tourgazet Plagiato-lezer? De overweldigende hoeveelheid waarheden, die vaak jaren na dato, aan het licht komen zijn gewoonweg niet te verhapstukken en te beschrijven door een doorgewinterde redactie vol ervaren journalisten, laat staan door een labiele onraadreporter die achter al die koude feiten ook nog eens de persoonlijke verhalen van getroffenen meezeult in een speciaal kluitje empathie in zijn brein. Gelukkig is er wat afleiding in de maand juli. Gelukkig is er bijna iedere dag een spannende Touretappe waarin een peloton, toch lichtelijk masochistische, fietsende individuen de Fransche wegen gebruikt als decor voor de strijd om klassementsseconden en dagoverwinningen.
De Tour de France, maar ook andere grote rondes en wielerwedstrijden, leren ons dat het wel al mogelijk is om in een peloton vol diversiteit, voor elkaar de stenen uit de straat te rijden. Een Amerikaanse hillbilly, gekleed in de welbekende stars and stripes, rijd zich uit de naad voor een Deense sprinter met groene trui ambities, de huidige Sloveense leider in het klassement wordt ondersteund door een mengelmoes van nationaliteiten en culturen, en onze eigen kilometervreter Mathieu van der Poel, hielp gisteren, door een magistrale spurt de, nota bene, Belg Philipsen aan de overwinning. Je kunt het je nauwelijks nog herinneren, maar die menselijke kwaliteit om je in te zetten voor een ander, was ooit ook in de maatschappij voorhanden.
Maar toch, beste wielerliefhebbers, zijn er hier en daar kanttekeningen te plaatsen bij de achterliggende belangen van al dat spektakel dat ons wordt aangeboden. De organisator van de Tour de France, de ASO, is gewoon een commercieel lichtelijk corrupt, belastingontduikend bedrijf dat honderden miljoenen winst maakt, maar daartegen geen enkele cent over heeft om bijvoorbeeld hier en daar tijdelijk een vluchtheuvel op het parcours te verwijderen of andere, voor de renners gevaarlijke situaties, te verhelpen. Voor de UCI blijken de wielerwedstrijden slechts een bron van inkomsten en is men bedreven in het uitdelen van boetes voor ook maar de kleinste zogenaamde overtredingen die ook nog eens de uitslagen beïnvloeden. Er kunnen nog zoveel romantische en melancholische boeken geschreven worden over de koers, de epische overwinningen of dramatische, in een vallei, neerstortende helden op de fiets, het blijft een keiharde sport waarbij de commerciële belangen van het kapitaal gewoon prefereren boven alles.
Terwijl er in het laag gelegen, door droogte bedreigde landje, dat wordt bestuurt door een zionistische Turkse nareiziger, meer aandacht was voor een aap die vorige maand ontsnapte uit Safaripark Beekse Bergen en gisteren na pas 4 weken werd gevangen, waarmee nog maar eens werd aangetoond dat men sneller genocidaal een compleet volk weet uit te roeien dan, met grootschalige inzet van camera’s en speakers met vertrouwde lok geluiden, een simpele aap weet te overmeesteren, bleek landgenoot Huub Artz voor de vijfde keer een top 10-notering in deze Tour op zijn naam te schrijven.
Het is een reeks die hij zelf nog nauwelijks kan bevatten. Na de etappe van gisteren, die uitmondde in een chaotische strijd met tientallen aanvalspogingen, dook de Nederlander opnieuw op tussen de beste renners. Bij zijn ploeg Lotto-Intermarché is de boodschap inmiddels helder: In tegenstelling tot het Beekse Bergen aapje, dat aan een dopingcontrole wordt onderworpenen, dertig dagen in quarantaine gaat om vervolgens naar een Duits concentratiekamp voor wilde dieren zal worden gebracht, krijgt Huub Artz meer vrijheid van de ploeg, en wordt hij gezien als een mogelijke kopman voor de toekomst.
Met de rit van vandaag staat het peloton opnieuw een aankomst bergop te wachten. De slotklim is echter relatief makkelijk en ook de aanloop is slechts een schim van wat de renners morgen en zaterdag te wachten staat. Op het oog lijken de vluchters dus weer aan zet, misschien wel voor de laatste keer deze Tour. Of er voor de start nog ergens een kapelletje is zodat UCI bobos hun kwaadaardige graaierij kunnen biechten, of wellicht een priester, die afgelopen week nog zijn goddeloze pedofiele kaars penetreerde in de mond van een misdienaardje, met zijn traditionele katholieke wijwatervat staat om de stalen rossen te besprenkelen, is maar de vraag. De overgeromantiseerde verhalen over katholieke mijnwerkerszonen die, achteraf gezien, over de graven van duizenden vermoorde baby's, hun criterium rond de kerk reden zijn eigenlijk horrorverhalen uit een wel heel zwart verleden.
Zoals gezegd, uw onraadreporter kan de verbanden tussen de waarheden die aan het licht komen en de te mooie verhalen die op dit moment worden geschreven niet zomaar in verschillende hokjes plaatsen. Het is toch te hopen dat de nog eens 22 baby- en kinderlijkjes die tijdens opgravingen bij een voormalig katholiek kindertehuis in het West-Ierse dorp Tuam werden gevonden, het totale aantal nu op 99 brengen, naast de resten van heel veel foetussen, baby's en peuters die in een oude rioolput werden gevonden. Je fiets laten zegenen door een katholieke kapelaan is als olijven kopen van een handelaar die zijn bomen verkregen heeft door het uitmoorden van een Palestijnse familie op de Westbank. Uw eigen onraadreporter vreest dat ook de mooie koersverhalen die we nu optekenen wederom geen stand houden in de tijd. De beïnvloeding door commerciële partijen, valse religie, politieke belangen en simpele financiële hebzucht neemt niet af, maar neemt toe in elke sport. De verhalen over gen-doping en de onzekerheden die daarmee wederom het peloton insluipen, zijn beangstigend, net zoals de toekomstige Olympische Spelen in de dictatuur van Trump.
Maar alà, we zetten alle zorgen opzij en gaan vandaag genieten, want het is dan eindelijk zover. De eerste echte Alpenrit, met in totaal 3.800 hoogtemeters. De start was zojuist in Voiron en we zijn op weg naar het skigebied Orcieres-Merlette. De renners gaan zuidwaarts richting Grenoble, waar de eerste klim van de dag volgt. Het gaat om de Engins. Halverwege de rit wacht dan de beklimming naar Monteynard en pas op 32 kilometer van de meet wordt er weer echt geklommen, maar dit gaat wel allemaal nog tegen vriendelijke stijgingspercentages. Pas op zeven kilometer van de aankomst begint de slotklim naar Orcières-Merlette. Uw verslaggever gaat er maar eens ontspannen voor zitten. Wie weet brengt vandaag weer onverwachte uitkomsten!
