22 Juli, Een nachtelijke treinreis tussen Madrid en Entrocamento

Een goede vroege morgen, of mag ik zeggen late nacht, Tourvrienden.

Jawel, Uw verslaggever is zojuist in de trein gestapt op weg naar zijn thuis in Alqueidão, Tomar. We reden zojuist Madrid uit en terwijl ik de eerste woorden op mijn laptop tik is het net over tienen.  Omdat ik de hele nacht de tijd heb, en tussen door wel een schoonheidsslaapje zal inlassen, zeg ik zo vast Bom Dia!

Want op het moment dat deze laatste Tourgazet Pagiato van 2013 het wereld wijde web opgaat zal het waarschijnlijk al ochtend zijn. Ik moet u zeggen het valt niet tegen hoor, een bar aan boord, een restaurant en een eigen bed in een tweepersoons cabine, die ik dan weer wel moet delen met een jonge dame die op weg is naar het Chillout Hostel in Lissabon.

De Spanjaarden hier zijn niet echt tevreden met de Tour resultaten, ondanks het goede presteren van de Movistar ploeg. Zaterdag won Nairo Quintana met veel verve de laatste bergrit, maar hij is Colombiaan en dat telt niet. In de paar uur die ik hier moest wachten op de trein met de omgekeerde Turkse vlag op de flanken viel het niet mee een etablissement te vinden waar de Tour op de beeldbuis te zien was.

Uiteindelijk vond ik Café Lolina, een soort vintage koffiehuis gedecoreerd met het originele behang uit de jaren '60. Het had de kleuren van een poppenhuis waar alles er vertrouwd uitziet als je van de juiste leeftijd bent.

Echt, mooie unieke details, zoals een TV uit 1962, maar helaas die Philips werkte al 40 jaar niet meer volgens Agnes, de charmante dame achter de bar.

Wel hadden ze gratis WIFI, dus uw reporter heeft de aankomst en het, op het beeldscherm maar matigjes overkomende, lichtspektakel in Parijs kunnen zien.

Nadat Alberto Contador in de laatste bergrit een pijnlijke nederlaag incasseerde, bleek de interesse voor de Tour tot een dieptepunt te zijn gezakt bij de Madrilenen. Er is was geen enkele reden om nog te kijken omdat El Pistolero, door deze prestatie zelfs van het podium af tuimelde, Parijs zou binnenkomen zonder enige noemenswaardig resultaat. Die andere Spanjaard reed voor de Russen, commentaar werd er verder niet gegeven door de bezoekers van Lolina. Agnes bood me een van de 15 soorten thee en kruidenthee aan, maar de trein heeft geen promillage limiet, en uw onraadreporter besloot om zich aan een mojito te wagen. Lekker, de mojito's en caipirinha die ze bij Lolina uitserveren zijn volgens het originele recept van La Floridita in Havana.

De eerste beelden die via de livestream op mijn scherm verschenen maakten duidelijk dat Lieuwe Westra op de valreep uit de Tour moest stappen. Onze landgenoot kwam bij het binnenrijden van Parijs al snel op een halve ronde achterstand. De Friesche hardrijder besloot daarop de remmen definitief dicht te knijpen.

Terwijl de trein even stilstaat op het station van Ávila, het is nu tien over elf of zo, vraagt mijn cabinegenote of ik mee ga voor een drankje naar de bar.

Koffie, dat lijkt me wel wat! De drankjes van de afgelopen middag hebben enige bijwerkingen die met cafeine misschien verholpen kunnen worden.

Overigens, als je ooit in Madrid bent en een feestje wilt houden, gewoon even bellen met 626 333 655 en vragen naar Agnes!

Ahwel, we passeren zojuist Medina del Campo, het is middernacht en de koffie heeft zijn functionaliteit bewezen. Waar we gebleven waren?

Parijs toch, waar Mark Cavendish voor het eerst in vijf jaar zijn meester heeft gevonden in een massaspurt op de Champs Elysées. De Britse ex-spurtbom moest in de slotrit buigen voor de Argos trein met als afmaker Marcel Kittel, die zijn vierde ritzege in deze Tour liet noteren.  'Cav' weet tenminste weer wat verliezen is op Parijse wegen. Vier jaar op rij domineerde hij met groot machtsvertoon de traditionele massaspurt van de slotetappe. Maar deze keer loodste de Argos-Shimano mannen hun sprinter ideaal door de laatste bocht, waar Kittel als een raket, sneller dan het vuurwerk van Preudom, als eerste zijn wiel over de meet drukte.

Een verassing was het niet, de eerste eindzege van Chris Froome kwam niet meer in gevaar. De Brit kwam zij aan zij over de streep met zijn zes overgebleven Sky-ploegmaats, die hem naar zijn eerste Ronde-triomf stuwden.
Bij de spurters blijkt de hiërarchie na deze Tour te zijn verlegd. Of we bij de klassementsrenners op korte termijn ook aan een herschikking van de waardeschaal toe zijn, zal de toekomst uitwijzen.

De Colombiaan Nairo Quintana, winnaar van witte én bolletjestrui en tweede in het eindklassement, staat in elk geval model voor een aflossing van de wacht. Het jonge klimwonder kijkt terug op een bewogen Tour, hij staat symbool voor het heroplevende Colombiaanse wielrennen, dat zijn hoogtijdagen vierde in de jaren tachtig met coureurs als Luis Herrera en Fabio Parra.

Het was een mooie Tour, met verassingen, teleurstellingen, hoogtepunten en dieptepunten. Wat te denken van zo'n duwpartij als die van de Fransche Pierre. Rolland ging wel heel ver om de bolletjestrui binnen te rijven. Op de top van de Col des Prés reed hij Igor Anton haast van de baan in een sprint om de twee puntjes. De Euskaltel-renner moeide zich met de zaak omdat ploegmakker Nieve ook nog kans maakte op de bergprijs.



In een tweet van zijn ploeg Europcar klinkt het dat Rolland "Anton niet gezien had". De Fransche jury oordeelde verrassend in het voordeel van Rolland. De manoeuvre leverde in ieder geval niets op, want met zijn zege is Quintana de terechte bolletjestruidrager van 2013.
Wat is dat toch met dat duwen en trekken?
Guus Hiddink wacht waarschijnlijk een fikse schorsing in de Russische competitie. De Anzhi-coach gaf gisteravond in de verloren competitiewedstrijd tegen Dinamo Moskou (2-1) de vierde official ook al een duw. "Ik heb daarvoor mijn excuses aangeboden", liet hij op de website van zijn club weten.



Hiddink reageerde boos op een strafschop die de scheidsrechter in blessuretijd gaf. Zo kon Dinamo Moskou het winnende doelpunt scoren, en Guus Geluk afdruipen met een nederlaag, een fenomeen waarmee hij toch al zo moeilijk kan omgaan.

Zo, beste Tourplagiato Lezers, het is over tweeën, we hebben Salamanca achter ons gelaten en de trein rijdt zojuist het station van Ciudad Rodrigo uit, nog even en we zijn weer op Portugees grondgebied. Over een paar weken zijn er al weer nieuwe kansen, Laurens ten Dam staat volgende maand aan de start van de Ronde van Spanje. Ten Dam - die de voorbije dagen de uitputting nabij leek - besloot de Tour als dertiende in het eindklassement. Vorig jaar eindigde Ten Dam in de Vuelta als achtste. De Ronde van Spanje begint dit jaar op zaterdag 24 augustus, en als ik goed geïnformeerd ben rijdt Bauke Mollema ook mee. We zullen zien wat er van komt, misschien dat uw reporter een paar dagen polshoogte gaat nemen.

De afsluitingsceremonie van de Tour was niet bijster interessant vond u wel? Misschien dat het spektakel ook daad werkelijk over kwam als iets bijzonders daar ter plaatse in Parijs, maar op het beeldscherm kwam het toch niet uit de verf. Met de Fransche slag zullen we maar denken. Het mooiste moment was nog de toespraak van Froome en zijn misschien wel historische opmerking; "This Yellow jersey will stand forever".
Het loopt tenslotte ook de spuigaten uit, al die insinuaties en niet gefundeerde opmerkingen.

Elke dag naar de doping controle, plassen in een bekertje onder toezicht. Daar moet je als serieus genomen willen worden controleur dan toch maar op toezien zonder een minderwaardigheid complex op te lopen.
Theresa Mary May, de Britse conservatieve politica, die de huidige Minister van Binnenlandse Zaken is, had daar al moeite mee toen ze werd uitgenodigd om een dagje mee te lopen bij de anti-doping brigade.
Volslagen verrast rolde haar ogen ten hemel en geraakte ze in onmacht bij de eerste volle beker. Je zou denken dat zo'n Engelse madam wel wat gewend was met die grote glazen lager zeikbier, maar die worden gevuld door een nogal trage tap.
Terwijl de trein Vila Formosa voorbij is en we al een tijdje geleden bij Guarda de Portugese grens hebben gepasseerd, moet men zich toch afvragen wat voor volslagen achterlijk fossiel systeem die Engelse soms nog hebben.

Daar is het al eeuwenlang de regel dat tijdens de geboorte van een potentiële troonopvolger de Minister van B.Z. aanwezig moet zijn als een soort Kroongetuige.  Dit om mogelijke onrechtmatig heden te kunnen pareren, gelijk een chaperonne tijdens een dopingcontrole. Kate, de vrouw van troonopvolger Prins William, staat op het punt haar eerste kind te krijgen. Maar net op tijd hebben de Engelsen besloten om te breken met deze ietwat zieke eeuwenoude gewoonte, en Theresa Mary May hoeft dus niet aanwezig te zijn op het moment surpreme. Ze zou het waarschijnlijk niet overleefd hebben. Nee, dat wielrenners en wielrensters de ene na de andere vernedering moeten ondergaan is niet ziekelijk, het hoort ineens bij hun professie.

Eindelijk, Mangualda voorbij, de trein is bijna in Coimbra. Uw reporter moest even goed nadenken, tijdsverschil. De nacht heeft dus een uurtje extra, het is bijna vijf uur, over ruim een uur zijn we in Entrocamente, mij wacht een hopelijk warm weerzien met Mevr. Sputterbret. Het is dus zaak dit laatste verslag uit de Tour van 2013 af te roden en het wereld wijde web op te slingeren zolang de gratis WIFI verbinding het doet.

Trouwens over die Engelsen en hun rare rituelen, hoe zou dat in ons eigen Koninkrijk eigenlijk geregeld zijn?
Als onze toenmalige Minister van Binnenlandse Zaken heeft moeten toekijken bij de geboorte van die drie prinsesjes, dan zou natuurlijk weer een VVD-er, Johan Remkes geweest moeten zijn. Probeert u zich het beeld voor te stellen van een luidkeels in het Spaanse vloekende, heftige persende Maxima, en op een stoel in de hoek een mokkende Remkes met een peuk in z'n mondhoek, die mompelt of het een beetje op kan schieten want hij moet nog gaan biljarten.

Mart Masterdont zou toch zeker zijn twijfel blijven uitspreken over de echtheid van de troonopvolgster als hij niet zelf het absolute bewijs van originaliteit had kunnen gadeslaan. Net zoals die hele avondetappe deze Tour in het teken van telkens herhaalde twijfels over prestaties van de huidige renners stond. Op z'n pik getrapt door Lance Armstrong, maar die is geen gesprekspartner meer. Nee, Joop en Jan hadden direct op moeten stappen bij zijn laatste minachtende opmerking.

Kijk, de Tour was fantastisch, de mooiste sinds vele jaren. Met uitzondering van twee smetje's op het blazoen van het journaille, Mart Masterdont's geëmmer en een, door kruidkoek gesponsorde, tafelgast bij Tour du Jour die aanschuift naast zogenaamde goede vrienden en ex-collega's die allemaal net iets minder talent bleken te hebben. In mijn gedachte hoor ik een gitaarsolo van de immer emotionele en vriendelijke Rob Harmeling, een voorbeeld voor iedere zogenaamde wieleranalist.

Terwijl de omroepster in de trein ons meedeelt dat we over 10 minuten aankomen op station Entrocamente, besluit ik deze laatste bijdrage met de hoop uit te spreken u, lezers van de Tourgazet Plagiato, volgend jaar weer van dienst te mogen zijn. Misschien komt er een eind aan de crisis en wordt het budget van uw verslaggever wat ruimer zodat ik niet, zoals menige keer, achter verdikt van de etappe uitslagen moet aan huppelen.
Ik wens u allen een prettige voortzetting van de zomer, valt u niet in een zwart gat!
Até Logo! (en nu druk ik op verze...)

21 Juli, Bericht uit La Molina, Karel gaat huiswaarts

Bom dia Tourvrienden,

De Belgische met 17 koffers

Zie hier, we zijn er dan toch weer zonder noemenswaardige negatieve gevolgen doorgekomen. Drie weken zwalken door het Fransche landschap bleek zoals ieder jaar weer een uitdagend avontuur. Uw onraadreporter is huiswaarts gaande, het circus, dat de Tour heet, aangekomen nabij Parijs en de gemoederen rond mijn internationale betrekkingen wat bedaart. Gisteren werd tegen de verwachtingen in een uiterst relaxte dag voor u verslaggever. Ahwel, het afscheid van Helen en John Christian was kort, maar ondergetekende heeft er wel een mooi overnachtingsadres bij voor wanneer ik de Alpen weer eens bezoek, voor, tijdens of na de Tour.

Met 17 Samsonites in de kofferbak, uw onafhankelijke wielerjournalist en Vodo de herder op de achterbank reden de Belgische Wendy en haar zwijgzame, om niet te zeggen, niets zeggende partner, richting Col des Prés. En ja, het was rustig op de Col. Het wielerpubliek had zich klaarblijkelijk genesteld op de twee hogere cols iets verder op, maar gezellig was het wel. Het antwoord op de vraag waarom die 17 koffers werd ook meteen duidelijk, de Belgische dame moest zich toch op z'n minst verkleden na zo'n autoritje.

Natuurlijk beste Tourvrienden, U hebt uw vrije zaterdag natuurlijk voor het kijkkastje doorgebracht en gezien dat Nairo Quintana de laatste bergrit in de Tour de France naar zijn hand heeft gezet. De Colombiaanse klimgeit van Movistar reed op de slotklim weg in het gezelschap van Joaquim Rodriguez en gele trui Chris Froome. In de slotfase plaatste hij een succesvolle demarrage en hield zijn inspanning vol tot op de meet. Rodriguez werd tweede, Froome derde. Quintana verzekert zich eveneens van eindwinst in het bergklassement. Zijn familie stond tussen het publiek en z'n moeder leek vertrouwd te zijn met haar zoon in een bolletjestrui die hem op z'n rug werd dicht geritst door Bernard Hinault.

Pierre Rolland greep deze laatste bergrit aan om ook nog eens een gooi te doen naar die bollen, en bleek niet vies te zijn van onsportief gedrag. In een prangend sprintje om de bergpunten reed de Franse klimmer zijn belager Anton bijna de berm in. Rolland greep op die manier de punten en mocht die na beraad van de Fransche jury wonderwel behouden. Op de Mont-Révard – de voorlaatste beklimming van de dag – ontbond Voigt, zijn duivels. De de vader van Mark, Julian, Adriana, Kim Elena, Maya en Helen Marie ging op de hem kenmerkende wijze tekeer en reed zijn medevluchters een voor een uit het wiel, maar meer dan het rode rugnummer hield hij er niet aan over.

Na het passeren van de Tour karavaan was het moment aangebroken om me druk te gaan maken over mijn terugreis naar het zonnige Portugal. Jawel, uw verslaggever maakt zich misschien af en toe te veel kopzorgen, want na een kort overleg met Wendy bleek dat ook zij, Vodo en haar zwijgzame reisgenoot, zuidwaarts gingen. En nee, mij waren op dat moment niet alle details duidelijk, maar het scheen dat ze een plotselinge vakantie hadden ingelast, na het niet ontvangen van een uitnodiging, waarop klaarblijkelijk was gerekend.
Het had alles te maken met ene Albert en daarom wilde ze de zondagmorgen helemaal niet in het Belgische zijn. Een lange rit, dat werd het. Via Chámbery, Valence, Montélimar, Nîmes, een tussenstop in Béziers, Narbonne, en nog wat andere niet noemenswaardige snelwegafslagen kwamen we gisterenavond laat aan in La Molina (Girona), Spanje.

Ochtend wandeling met de sympathieke Belgische

Ik moet toegeven, dit hotel Super Molina is gelegen in een prachtige, bergachtige omgeving, omringd door bergtoppen van 2500 meter hoog. Het hotel ligt heel dicht bij het skioord in La Molina, Catalonië, maar daar heb je op zo'n zonnige zomerse zondagmorgen natuurlijk weinig aan. Ik heb van een goede nachtrust genoten en gelukkig hoef ik me ook niet al te druk te maken over de kosten, die vallen erg mee zolang er maar geen sneeuw ligt. En toch, ontspannen of niet, ik was er al weer vroeg op de been vanmorgen. Het leven van een een onraadreporter bestaat nu eenmaal voor een groot gedeelte uit het woorden typen en persberichten lezen. Van dat ontspannen in de kleine spa hier op het terrein van het hotel met  jacuzzi en sauna zal dan ook wel niets komen. Wel heb ik even, in gezelschap van de onrustige Belgische, de benen gestrekt, alhoewel door het ontbreken van ook maar één meter vlak, dat een behoorlijk sportieve bezigheid was.

Nu doe ik u dit bericht toekomen vanaf het terras, alwaar zojuist een heerlijk ontbijtje voor m'n neus geplaatst is. Het nieuws uit de Tour komt hier evengoed binnen en soms vraag ik me af waarom ik al die moeite doe om dat spektakel van zo dichtbij te volgen. Zojuist komt via de sociale media binnen dat ook Johnny Hoogerland blij is dat de Tour de France er bijna op zit. De Zeeuw zit helemaal kapot en moest in de rit naar Semnoz diep in zijn reserves tasten. "Volgens mij is iedereen erg blij dat het klaar is", citeert het ANP de 30-jarige renner van Vacansoleil-DCM. "Ik zag allemaal geesten rijden op de fiets. We reden niet eens hard de eerste klim op, het was een normaal tempo, maar iedereen is op." Hoogerland zelf is blij dat hij Parijs gehaald heeft. Hij noemt de afgelopen Tour de France de zwaarste die hij ooit gereden heeft. "Maar dat zal ook wel worden veroorzaakt doordat ik met amper twintig koersdagen aan de start ben verschenen en geen voorjaar heb gereden. Ik word op een fantastische manier Nederlands kampioen, maar in de Tour was het elke dag zo lang en zwaar. Ik heb veel afgezien. Maar ik ben blij dat ik het weer gehaald heb en ga met een goed gevoel naar huis."

Het emailtje van Minister Melanie, over haar behouden thuiskomst, doet me plotseling realiseren dat de wereld gewoon nog z'n gang is gegaan ondanks de Tour. Zelfs met Rachida had ik een kort contact. Ze is teleurgesteld in Geertje Hardleers en het assortiment aan zogenaamd talent dat hij probeert te verkoppelen.
Op die één of andere manier blijft ze geloven in de goede relaties die uw verslaggever onderhoudt met de karakters die in de Tourgazet Plagiato de afgelopen jaren voorbij kwamen.

Het schijnt dat Rachida nu weer inzit over haar financiële gegevens en denkt dat ik een goed woordje kan doen bij Sophietje van D66 in het Europees Parlement, omdat ze klacht ingediend heeft bij de Europese Ombudsman over de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de Europese Unie. D66 vindt namelijk net als Rachida dat de commissie meer moet loslaten over de onderhandelingen met de Verenigde Staten over de Amerikaanse wet tegen belastingontduiking. Volgens Sophietje verliep het overleg op een ondoorzichtige en ondemocratische manier, terwijl de impact van de buitenlandse wet op Europese burgers en financiële instellingen groot is. Ze eist duidelijkheid over de wijze waarop de commissie heeft bemiddeld tussen de Amerikaanse autoriteiten en de lidstaten. Maar sinds het blaaspijpjes en Twitter voorval in de vorige tour is de relatie met de Tourgazet Plagiato en Sophie in 't Veld wat bekoeld.

Geertje Hardleers is ook niet al te blij met de exposure over zijn falende initiatieven, om over Janientje al helemaal maar te zwijgen. Die mist haar voetstukje, maar dat was eigendom van uw verslaggever en die had dus alle recht om haar daar weer vanaf te meppen. Mart Masterdont blijft Mart Masterdont en mag ik dit zeggen, ja dat mag ik zeggen, blijft met hummende stiltes z'n ego strelen over de ruggen van nooit arriverende talenten.

Shoogie, of Boogie zoals hij ongefundeerd ook wel wordt genoemd, is overgestapt naar RTL7 en dat alleen vanwege zijn contract met Snelle Jelle. Binnenkort gaat hij de geheimen van het snelle fietsen weer uit de doeken doen aan een grote massa toerfietsers in Utrecht. Nee, wielerfanaten, zelfs Appie Talent heeft zijn overnachting, op weg naar Marokko,  in Mevrouw Sputterbret's Casa Agradavel geanuleerd. Het blijft eenzaam aan de top. De Lisboa Notícias Engraçadas Jornal betaald tegenwoordig uit in aardappelen, Caldo Verde en schuldbekentenissen. Felix en Ted hebben hun reporter al de deur uitgewerkt, het is crisis alom.

Uw verslaggever reist vandaag met de trein naar Madrid, alwaar hij zal overstappen in de Lisboa Express naar Entrocamente, in de hoop dat mevr. Sputterbret hem daar zal verwelkomen. Er zal toch wel een gratis WIFI verbinding in de trein zijn toch? Uw reporter heeft tenslotte de behoefte om het vuurwerk in Parijs vanavond te kunnen aanschouwen! Voor nu wens ik U, en vooral de enige nog overgebleven betrouwbare ambtenaren in het Zevenaarse, een prettige zondag en een spetterende sprint op de laatste dag van de Tour!

Até Logo!

20 Juli, Karel en het freelance journalisten tarief.

Bom dia Tour vrienden,

De tour gaat eindigen zoals die voor uw reporter begonnen is. Eenzaam, alleen en zonder toekomst perspectieven. Ja, ja, dat klinkt misschien wat somber op dit moment, maar de regen druipt nu eenmaal als een tranengordijn vanaf mijn petklep. Gisteren, ja gisteren dat was een dag om niet te vergeten, tenminste als je in opdracht van de Lisboa Notícias Engraçadas Jornal de Tourgazet Plagiato maakt.

Rui Costa won de voorlaatste etappe van deze Tour de France. Ons Portugees talent ontsnapte op slotklim Col de la Croix Fry uit een grote kopgroep, en hield stand tot aan de streep. Niet dat we er veel van gezien hebben, zelfs een foto nemen was onmogelijk. Andreas Klöden kwam nog het dichtst in de buurt van Costa, voor zijn ploegmaat Jan Bakelants die derde werd. Na een spervuur van demarrages liet het peloton een 44-koppige groep met met enkele gevleugelde klimmers wegrijden.  De grootste namen vooraan waren Robert Gesink, Andreas Klöden, Pierre Rolland, Rui Costa, Ryder Hesjedal, Bart De Clercq en Tony Martin.

In een moment van windstilte en slecht zicht door de jankende wolken, maakte Rui Costa gebruik van de omstandigheden om een kloof te slaan. De in Póvoa de Varzim, geboren renner van Movistar, die ook de etappe naar Gap op zijn naam schreef, zag zijn voorsprong meter na meter verder groter worden en kwam op de slotklim boven met een geruststellende kloof. In de afdaling hield hij knap stand, en trok de winst naar zich toe. De overige favorieten bestookten elkaar wel, maar wisten geen tijdsverschillen te creëren.

Zelfs de doodzieke Bauke Mollema handhaafde zich vandaag dus op de zesde plaats in het klassement.
Dat leidde, na 2 moeilijke dagen, tot opluchting bij Belkin-ploegleider Merijn Zeeman. "Bauke is aanmerkelijk verbeterd; daar zijn we heel blij mee", liet Zeeman weten. Mollema, die last heeft van de luchtwegen, finishte in een groep met gele trui Chris Froome waar hij 2 dagen op rij veel tijd verloor ten opzichte van de klassementsstoppers. "Zoals hij in de rit naar Alpe d'Huez was, had hij vandaag zomaar weg kunnen vallen. Nu gaan we in de laatste bergrit vechten om de zesde plaats vast te houden", aldus Zeeman, die ook bij Laurens ten Dam, gezakt naar de 11de plaats in het klassement, nog voldoende strijdlust zag. "We zijn tevreden over deze dag."

Geloof het of niet, maar ook Rachida en haar clubje, dat in tegenstelling een andere groep boeven die de naam van het Hotel Bilderberg draagt, gekozen hebben voor "Le Mallet Groupe", waren ook aanwezig op de col. Nee, hotels waren er niet meer te boeken, maar Rachida zou geen dochter van een Marokkaanse metselaar zijn als ze niet met een lumineuze oplossing was gekomen. Terwijl wij, uw reporter en de aan heimwee lijdende en kindertjes missende Mevrouwtje Melanie, het met de dripfilter koffie van mevrouw Krook moesten doen, hadden zij die in haar gezelschap waren opgenomen de beschikking over champagne, verse zalm op de barbecue en andere geneugten waarover uw reporter niet eens wenst na te denken.
Na het passeren van de bezemwagen, met daaraan deze keer geen hengeltje met Peijnenburg, kon mijn reisgenoot haar emoties niet meer bedwingen en besloot dat ze genoeg had van het circus dat de Tour heet.
Er restte uw verslaggever niets anders dan in te stappen en gewoon mee te gaan naar waar zij besloot heen te sturen. We kwamen niet ver....

Bij het passeren van Maison Le Mallet Groupe sprong een vervaarlijk uitziende Jamal voor de voiture. Uitstappen was het bevel, en zo geschiedde. Het feestgedruis van Geertje Hardleers' Bureau ingeschrevenen was ronduit onsmakelijk om te zien. Het leek wel een loge vrijmetselaars na een avond vol rituelen en liters sterke drank. De rest is eigenlijk niet interessant. Om een lang verhaal korter te samenvatten, Jamal kreeg de opdracht ondergetekende en de inmiddels weer trots gedragende Mevr. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus, te chaufferen naar een door ons uit te zoeken locatie. Het afscheid van Rachida was koel, slechts een wegwuivende hand was ons deel. Het laatste beeld dat ik voor ogen heb is een Polka dansende Geertje Hardleers en een Sorgdragertje dat hem daarbij hielp op z'n benen te blijven.

Miss Honderdertigkilometer werd afgezet bij een station, jawel, ik voelde met haar mee. Weg Europese carrière, weg topfunctie in het zakenleven en dat alles alleen maar omdat ze niet in staat is een Eurlingsje te herhalen. Ze heeft al een gezin en kinderen. Ik wenste haar toch al het goede, en vroeg haar om dat schrappen van onderhoud van die Nederlandsche wegen nog eens te overdenken. Dat zou ze doen, zei ze, maar het blijft natuurlijk een VVD politica, dus die woorden hebben weinig waarde.

En ik? Uw betrouwbare onraadverslaggever, wel nu, ik heb mij laten afzetten bij wat oude bekenden.
Jawel, ook parcoursverkenning en voorbereidende research nemen een aantal weken, na de bekendmaking van de route, in  beslag. Zo maakte ik eerder dit jaar kennis met Helen en John Christian. Ze bestieren "Demeure d'Hôtes L'Hermitage" aan de Impasse Des Acacias in Mouxy. En echt, hun gasthuis is bijzonder. Niet alleen door de welkome ontvangst maar ook door de geschiedenis, de opoffering en de liefde waarmee dit echtpaar deze vijf eeuwen oude overnachtingsplaats in leven houdt.

De locatie moet ooit een tussenstop zijn geweest voor reizigers op het pad van Villeneuve naar Frontignan, een beproeving, een barre trip in de winter, en in de zomer een uitdaging om op de juiste plek de Mosson te doorwaden. Het oude huis, aan het einde van een laan met cipressen, tussen Saint-Jean-de-Vedas en Villeneuve-lès-Maguelone was omringd door dode aarde, geen wijnstok die tot volle bloei kwam.
"Maar ondanks de mindere kwantiteit die de gaard opbracht was de wijn uitstekend", glimlacht John, als hij me het verhaal verteld. En het goede aan dat alles is dat de kelder vol ligt met 100 jaar oude flessen, je kunt als ware de familie geschiedenis van de generaties aflezen aan de voorraad.

Het zou een te lang verhaal worden, en te ver van het onderwerp Tour af gaan, om U lezers alles te berichten wat mij op zo'n mooie bloemende verhalende wijze ter oren is gekomen. De oorlogsjaren, de verpaupering van het pand, nee, daarvoor kunt U beter eens een keer een weekje afreizen naar Demeure d'Hôtes L'Hermitage.

Eén ding is geweldig. Helen, die het pand erfde te samen met haar zussen, heeft al haar ziel en zaligheid in de restauratie gestoken. Haar man Christian, die een zoetwaren groothandel had, heeft zijn familie bedrijf verlaten en is nu een charmante gastheer. Zo veel mogelijk relicten uit de geschiedenis, de afdrukken die haar grootvader na liet zijn door Helen bewaard en zo nodig nieuw leven in geblazen.

Het echtpaar werkte een jaar aan het dak van 500 m² en deden het huis herleven in een eeuwen oude traditie. Jawel Uw reporter bevindt zich op een heerlijke plek. Zeg nou zelf wat is er mooier dan een ontbijtje met een uitzicht op de bergen en het meer van Bourget. Helaas moet ik straks mijn biezen pakken. De Tour zit er bijna op en zo als te doen gebruikelijk zal ik Parijs links laten liggen. Uw reporter gaat huiswaarts, wat betekent dat ik mij zal vervoegen bij een handjevol andere fans op de Col des Prés, gewoon omdat deze aan het zuidelijkste puntje van de etappe ligt.

Eerst echter sta ik mij zelf toe te genieten van de rust. Ik krijg straks een lift van een alleraardigst Belgisch koppel dat ook die kant op gaat. We hebben gisteren avond nog lang de verhalen van Christian aangehoord, geborreld en gesproken over het verloop van de Tour. De Belgen kwamen met een kranten artikel op de proppen en dat deed mij aan een gesprek denken dat uw verslaggever met Neil Stephens had.
Frapant, verrassend en eigenlijk ook een beetje kleinzielig als je de teksten naast elkaar legt.

Het goede optreden van de Spanjaarden in de laatste week van de Tour de France, zorgt voor vraagtekens bij Belkin-ploegleiders Merijn Zeeman en Nico Verhoeven. Volgens hen mogen de heren wel eens uitleggen hoe ze dat doen.

Het goede optreden van Mollema, ondanks zijn ziekzijn in de laatste week van de Tour de France, zorgt voor vraagtekens bij Movistar-ploegleiders. 
Volgens hen mag de heer Mollema wel eens uitleggen hoe hij dat doet.


"Ik zie een aantal renners op het einde van de Tour beter worden", zei Zeeman in BN De Stem.
"Fysiologisch kan dat niet. Misschien dat zijn sneller herstellen dan anderen."
Zeeman bekeek op Alpe d'Huez het optreden van mannen als Joaquim Rodriguez, Alejandro Valverde  en Mikel Nieve met argusogen, net als Verhoeven.

"We zien Mollema als een dooie vogel afstappen na de tijdrit", aldus Neil Stephens namens de ploegleiding van Valverde, "de dag daarna bijna de Tour verlaten en tijdens de beklimming van de Col de la Croix Fry gewoon met de beste meegaan".
"Fysiologisch kan dat niet. Misschien dat hij sneller hersteld dan anderen." 

"Rodriguez is een Spanjaard. Die hebben een methode om in de derde week van de Tour beter te worden.
Het is goed dat Contador er op Alpe d'Huez doorheen zakte, want ook hij was sterk in de tijdrit", zei Zeeman. "Hij begint opeens Froome de loef af te steken, duidelijk de beste renner in de Tour.
Dat is opvallend. Je kunt daar van alles over denken. Hoe hij dat doet, moet Rodriguez zelf maar uitleggen."

Mollema is een Nederlander. Die hebben een methode om als je ziek bent in een paar kilometer fietsen weer beter te worden. Het is goed dat Laurens ten Dam er doorheen zakte, want ook hij was al zo sterk deze ronde", aldus Neil Stephens. "Hij begon opeens Froome te volgen, duidelijk de beste renner in de Tour. Dat is opvallend. Je kunt daar van alles over denken. Hoe ze dat doen, moeten ze bij Belkin zelf maar uitleggen."

Terwijl in Nederland de Turkse gebroeders Tagi weer toesloegen en evenals in 2012 de Nationale Haringtest van het AD wonnen, kijken wij, wielerliefhebbers, uit naar de laaste beslissende etappe. Het is het sluitstuk van een turbulente Tour, net zo als het jaar vol lof én afgunst voor de haringschoonmakende mannen uit Scheveningen. Net zoals voor bijvoorbeeld Duitse journalisten al die hardfietsende helden, gedrogeerde criminelen blijven,  blijven voor een groot deel van de Nederlandse haringhandel de broertjes Tagi 'die Turken'.  Net zoals na het openbaar maken van de medische gegevens van de Sky ploeg, is na het winnen van de haringtest die afgunst alleen maar toegenomen. Dat twee ondernemers met een Turkse achtergrond het beste Nederlandse maatje leverden, haalde niet alleen alle kranten in Nederland én Turkije, maar reikte zelfs tot Japan.

Het was het begin van een krankzinnig jaar, zeggen de broers Abdullah en Umut, nu ze een jaar later opnieuw de trofee in handen hebben. 'We hebben uit het hele land felicitaties gekregen,' zegt Umut.
Uit hun eigen woonplaats Scheveningen hoorden ze opmerkelijk genoeg weinig - maar wel uit Tholen, Oegstgeest, Katwijk.'Net zoals de fans op de Cols in de Tour, staan de meeste mensen gelukkig positief tegenover ons. Het was hartverwarmend om te merken hoeveel mensen ons het succes gunnen.' De omzet verdubbelde. 'Als je plotseling week in, week uit op de zaterdagmarkt 10.000 haringen per dag verkoopt, doe je toch iets goed,' zegt Abdullah. 'Dat lukt alleen als je kwaliteit levert. Wij geloven in de ambachtelijk met de hand schoongemaakte haring.'

Er gebeurde meer. Umut werd gevraagd deel uit te maken van de Nederlandse handelsmissie die in het kader van de viering van 400 jaar zakelijke betrekkingen naar Turkije vloog. Daar werd de basis gelegd voor het openen van een keten van viswinkels. Met de komst van neef Ali Bagcan kwamen de zaken nog meer in een stroomversnelling: de export van verse vis en haring naar landen als Turkije, Rusland, Oekraïne en België nam toe. Het bedrijf groeide razendsnel uit zijn jasje: de omzet verdrievoudigde. 'Dat is inspannend, moeilijk, maar ook dankbaar,' zegt Abdullah. 'Maar als je iets wilt, moet je ook niet bang zijn als je je doel bereikt.'Maar met alle succes, zoals dat nu ook met Froome in de Tour de France het geval is, groeide ook de afgunst, stellen de broers. Het dieptepunt was dat hun leverancier onder druk werd gezet om niet meer aan te leveren.  Zou hij dat wel doen, dan zou hij klanten verliezen. En dat is ook gebeurd.

Vals spel, vindt Umut. "Net als met wielrennen moet je concurreren door beter te zijn, meer inzet te hebben en voorop te blijven. Maar je probeert niet iemand zo van de fiets te duwen, of in ons geval de vismarkt". De broers zeggen voortdurende tegenwerking te voelen, ook bij de zoektocht naar extra bedrijfsruimte.  Uiteindelijk namen ze een Vlaardingse haringhandel over en investeerden ze tonnen in het up-to-date maken van het bedrijf. Daar verwerken ruim veertig mensen nu liefst 70.000 haringen per dag. Net iets meer dan het wattage dat Froome trapt.

Waar 125 kilometer relatief gezien kort klinkt, zullen de renners dat anders ervaren straks. De organisatie heeft niet minder dan zes beklimmingen opgenomen in het routeschema. De voorbije bergetappes werden verdeeld onder de vluchters, maar vandaag zullen naar alle waarschijnlijkheid de klassementsrenners om de dagzege strijden. Dit is voor hen een laatste kans om verschillen te maken in het klassement. Ondanks dat de laatste klim een loper is, zal pocketklimmer Nairo Quintana zijn zinnen gezet hebben op deze etappe.
De kleine Colombiaan is de revelatie van deze ronde volgens velen, maar won nog geen etappe. Er zijn dus veel overeenkomsten met onze Tom Dumoulin al is er in het klassement nog wel een verschilletje. Grote kans dat hij deze laatste bergetappe aangrijpt om zijn goede prestatie te onderstrepen.

Een andere renner die vooral de laatste week erg goed is, is Joaquim Rodriguez.  De Spanjaard van Katusha begon zijn goede campagne in de klimtijdrit naar Chroges en reed op de Alpe d’Huez samen met Quintana zelfs weg bij Chris Froome. Laatstgenoemde liet in de Pyreneeën niets aan het toeval over en liet zien daar de beste klimmer te zijn. Is hij dat vandaag ook, of gaat hij enkel zijn gele trui verdedigen? De vraag is echter of Valverde niet moet knechten voor Quintana vandaag en of Contador wel beter is dan zijn eerste adjudant Roman Kreuziger. Laatstgenoemde zou dan ook mee kunnen doen om de dagzege.

Mochten de klassementsrenners net als vrijdag opnieuw naar elkaar kijken, dan zouden ook zomaar een aantal minder explosieve mannen met de eer gaan strijken. Jakob Fuglsang rijdt tot op heden een prima ronde, maar moet het bergop hebben van zijn eigen tempo. Dat geldt in iets mindere maat voor Bauke Mollema, al is het de vraag hoe hij de etappe van gisteren heeft verteerd. Is hij opgeknapt, dat zou hij eventueel een gooi kunnen doen naar de ritzege, maar veel ruimte zal hij niet krijgen.

We zullen het zien. Uw reporter moet z'n laptop, het enige apparaat dat is overgebleven van het luxueuze leven met Rachida, dichtklappen en opbergen. Verder is er niet veel om mee te sjouwen, da's dan weer het voordeel van het nadeel. Het leven van een freelance journalist bestaat nu eenmaal uit woorden tellen. Een dubbeltje per woord, U begrijpt nu wellicht dat uw verslaggever probeert een bus of treinreis bij elkaar te typen. Nee, van het Felix von Levertraan instituut geen commentaar, wel van hun, tot voor kort, laatste mobile kracht in het veld. En Nee, we zijn geen vrienden Jacques Chapelure en ondergetekende, maar na zijn laatste relaas voor Felix en Ted wil ik hem vanaf dit terras toch sterkte toewensen!
Nog een kop koffie en dan op de achterbank naast een Belgische herder. Voor nu wens ik u allen een mooie laatste bergrit en veel kijkplezier!

Até Logo!

19 Juli , Koffie van Krook

Uw reporter is zich van geen goedemorgen bewust, dus laat ik dat Bom Dia maar achterwege.

En nee, dat komt niet alleen vanwege het feit dat Bauke Mollema ziek zou zijn en misschien vandaag niet eens meer opstapt. Belkin Procycling twijfelt of het Bauke Mollema de Tour laat uitrijden.  Hij staat verdorie zesde in het klassement, maar kan door ziekte niet optimaal presteren. Dat was hij eigenlijk tijdens de tijdrit al niet.  Gisteren was hij wel redelijk orde, in ieder geval goed genoeg om te starten. Dat hij er de eerste keer op de top van de Alpe d’Huez bij zat, waren ze bij de ploegleiding al heel blij mee. Het is nu voor de Nederlandsche wielerfans afwachten.

En nee, dat komt niet alleen omdat ik de afgelopen nacht heb doorgebracht op de achterbank van de Bentley. Aangestoken door het wielervirus heeft madammeke Melanie de wagen naar halverwege de beklimming van de Col de la Croix Fry. Ze is tot een inzicht gekomen gisteren, en denkt een oplossing gevonden te hebben voor het begrotingstekort in de Lage Landen. Ook op slecht onderhouden wegen valt goed te rijden volgens haar, een prima reden om het budget van Rijkswaterstaat drastisch te verminderen.

En ja, zonder enige schroom past ze zich plotseling aan in het wereldje van de wielerfans. Terwijl ik hier geradbraakt u van de voorvallen der afgelopen dag probeer te rapporteren, staat zij er al weer fris bij.
Natuurlijk heeft het minister zijn zo z'n voordelen. In alle vroegte al gedoucht achter de camper van Ab Krook en daarna een lekkere verse bak koffie, zij wel!

En Nee, dat komt niet alleen omdat Geertje Hardleers en Rachida zich plotseling wielerliefhebbers voordoen. Ik vermoed en weet haast wel zeker dat daar er een andere reden is voor hun plotselinge interesse in de velo. Uw reporter ontrafeld zo langzamerhand alle geheime afspraakjes en dealtjes, en heeft een sterk vermoeden dat de Europese verkiezingen van volgend jaar hoog op de agenda staan. Rachida is aan het koppelen en Hardleers is koppelbaas, te één en één bij elkaar op en je hebt een campagne machine van afgedankte en gefrustreerde werkeloze politici en een mooi uitziende dame die Barosso doet verschrompelen als ze samen met hem onder een TL-bak staat. Parijs is nog ver, volgens een oud wielergezegde, maar Brussel ook! Een snelle Bentley komt echter goed van pas, net zo goed als een Jaguar bij de volgers van Froome. Dat schept een band moet Rachida gedacht hebben. Ze heeft zich waarschijnlijk verkeken op de aversie van de Engelsen ten opzichte van dat arme Europa.

Toch moet haar invloed groot zijn. Nee, er wordt geen vergadering belegt en geen officiele gesprekken gevoerd. Stiekem en achter gesloten deuren, verscholen achter een ander evenement. Ik heb vele bekende gezichten gadegeslagen die je niet zou verwachten in de Tour. Het mag dan geen Bilderberg potentieel hebben, maar toch, geheel zonder invloed zal dit clubje ook niet zijn. En Geertje Hardleers, jawel, die schijnt de spil te zijn in dit hele spel met zijn uitzendbureautje. Uw onraad verslaggever heeft in dit clubje boeven niets te zoeken en zich ook geen reden bedenken, of het moest de verkoelde vriendschap met Hardleers zijn, waarom Rachida er voor koos hem in dit circus op te nemen.

 

Amai, het heeft zo in de laatste dagen van de Tour ook geen zin om me daar nog druk over te maken. Het gaat er nu om wie de 2e en de 3e plaats veroveren.Tijdens de laatste beklimming van Alpe d’Huez gisteren kwam klassementsleider Chris Froome dan eindelijk eens een keertje in de problemen. De Brit kreeg een hongerklop en hij vertelde dat dit kwam doordat de Jaguar van Team Sky voor de slotklim pech kreeg.
Froome kon hierdoor niet genoeg suikers binnen krijgen. "Door die autopech had ik niet gegeten en viel ik op de Alpe d'Huez zonder suikers", aldus Froome. "Ik vroeg aan Porte om nog iets te halen aan de wagen. Volgend jaar wil ik toch echt een Bentley als volgwagen". Hij pakte desondanks tijd op Contador en Kreuziger. “Zij waren toch mijn grootste concurrenten. Ik denk dat Quintana op het podium zal eindigen. Hij is echt sterk." Zowel Froome als Porte ontvingen overigens een tijdsstraf voor het aannemen van voedsel in de laatste twintig kilometer. De sanctie bedraagt voor beide renners twintig seconden en daar zitten ze echt niet mee.

Na de dubbele beklimming van de Hollandse berg en de winst van Christophe Riblon, krijgen de renners in de rit naar Le Grand Bornand niks cadeau! Vandaag is het wellicht nog lastiger dan gisteren, met mythische reuzen als de Glandon en de Madeleine. De rit naar Le Grand Bornand zal met vijf beklimmingen en een lengte van 204.5 kilometer een veeleisende onderneming worden.
De Col du Glandon is in het verleden vaak decors geweest van strijd tussen de beste klimmers, en kent enkele zeer steile passages. Wanneer de renners de top bereiken, dient een lange afdaling te worden ingezet van bijna twintig kilometer.

Na de steile afdaling van de Glandon staat de Col de la Madeleine op het programma. De bekende Alpencol is met zijn gemiddeld stijgingspercentage van 8% en lengte van bijna 20 kilometer wellicht te beschouwen als de lastigste beklimming van deze Tour.  Na een lange afdaling wacht er een vallei van een kleine twintig kilometer. Dit biedt de kans voor renners om terug te keren aan de kop van de koers. Na de tussensprint in Albertville is het weer klimmen geblazen met respectievelijk de Col de Tamié en Col de l'Épine. Het toetje van de dag ligt op het parcours in de vorm van de Col de la Croix Fry De Croix Fry werd voor het laatst beklommen in de Tour van 2004, en bevat enkele passages die boven de 10% gaan. Nadat de top door de coureurs bereikt is, dienen er nog dertien dalende kilometers te worden afgelegd, voordat er wordt gefinisht in Le Grand Bornand. De aankomst loopt nog licht omhoog, en dit kan belangrijk zijn bij een eventuele spurt.

Vandaag moet er gekeken worden naar renners met klimmersbenen. Joaquim Rodriguez was op Alpe d'Huez samen met Quintana al de betere klimmer, en zal zijn jacht op een podiumplaats willen opluisteren met een ritzege. Mikel Nieve rijdt de gehele Tour al goed bergop, en zal in zijn jacht op de bolletjestrui deze rit met vijf cols hebben aangestipt. Mocht de Bask over goede benen beschikken, is hij een outsider voor de dagwinst. Alberto Contador verloor op Alpe d'Huez veel tijd op concurrenten als Froome, Quintana en Rodriguez, en zal daarom gebrand zijn om vandaag terug te slaan, net als ploegmaat Roman Kreuziger.

Mochten de favorieten vooral naar elkaar kijken, is het ook mogelijk dat een aanvaller met de zege aan de haal gaat. Een man die aan dit plaatje voldoet is Pierre Rolland. De Fransman van Europcar dient zijn Tour te redden met een ritzege. José Serpa reed naar een sterke vijftiende stek op Alpe d'Huez, en zal vandaag hoger willen mikken. Bauke Mollema en Laurens Ten Dam rijden de laatste dagen duidelijk op hun tandvlees. Zal Mollema aan de start verschijnen? Kunnen we nog wat verwachten van ze?

En krijgt Robert Gesink misschien een kans om zich te profileren vandaag? Misschien dat Woutje Poels weer een goede dag heeft. We weten het laat in de middag. Uw verslaggever gaat Mevr. Krook vragen of hij ook een kop koffie kan krijgen.

Het wordt een lange dag van wachten. Minstertje Melanie staat al weer te kleppen met zojuist aangekomen Tourvolgers. De rest van de dievenbende heb ik gelukkig hier nog niet gezien. Rachida zal wel voor een 5 sterren hotel hebben gezorgd, en het feit dat onze blondine een dubbele achternaam heeft, is niet echt een voordeel geweest en heeft waarschijnlijk ook geen indruk gemaakt. Anders had ze hier niet in, een weliswaar luxe, wagen moeten overnachten. Ze mag van geluk spreken dat het een automaat is, anders was dat overdwars op de voorstoelen liggen ook nog een avontuur op zich geworden.
Ik wens U lezers een prettige Tourdag, uw reporter gaat zijn rug strekken...
Ate Logo!