Etappe 4 of 5, Het is naar voor Molenaar, het is mooi voor Kooij!

Terwijl de secretaris generaal van de NAVO - een voormalig corrupte kind ontvoerder, pensioengeld stelende, alzheimer fakende en maatschappij vernietigende autist – als een schaamteloze, feiten-loze derrie oppompende jaknikker naast de beer van het zwijnenparadijs zat en als een misdienaardje met een mond vol populistisch gemolken witte suprematie, zwijgend toestemde met de opinie dat de Islamitische Republiek Japan, 111 raketten had afgevuurd op een Amerikaans vliegdekschip, was de eenzame wielrenner en kandidaat beste ploegmaat, Bapiste Veistroffer al op weg voor een indrukwekkende solo. De Franse ras-aanvaller – die de afgelopen dagen het risico op te laat binnen te komen moest aanvaarden omdat hij het handje van De Lie, een zieke Belgische renner die nooit had mogen starten in deze Tour, moest vasthouden – reed in zijn eentje een voorsprong van goed drie minuten bijeen. Na een vlucht van om en nabij de 140 kilometer werd de dappere Fransman weer bij de lurven gegrepen, maar wel in de wetenschap dat hij na afloop de Prijs van de Strijdlust in ontvangst mocht nemen.

Door het vele gewriemel werd er helaas ook gevallen in het peloton. Op net iets meer dan vijf kilometer van de finish gingen meerdere renners tegen de vlakte – waaronder voormalig bergkoning Alex Molenaar – en hierdoor brak het peloton in twee stukken. De opvallendste afwezigen voorin waren Jonas Vingegaard, geletruidrager Torstein Traeen en Paul Seixas. De renners die de valpartij wisten te ontwijken, denderden intussen naar de laatste kilometer. Later in de avond zou Caja Rural bekendmaken dat Alex Molenaar de Tour de France zal moeten verlaten. Uit medisch onderzoek kwam naar voren dat Molenaar een middenhandsbeentje in zijn rechterhand heeft gebroken. “Naast deze breuk liep Molenaar ook diverse kneuzingen op, het was aanzienlijke schade aan zijn linkerzij”, meldt zijn Spaanse ploeg. De Tour de France-organisatie maakte in het medisch bulletin ook nog melding van een hersenschudding bij Molenaar.

Terwijl de Turkse homo hatende dictator Erdogan alle deelnemers aan de NAVO top een vuurwapen met zes scherpe kogels als geste in handen gaf, onder het mom van een relatiegeschenk, maar niemand de boodschap begreep of bereid was om een martelaar te worden, en Premier Jetten het exemplaar dat hij kreeg, met zijn naam op de loop gegraveerd, in het kistje achter liet in Turkije, wist Olav Kooij zijn eerste Tour etappe te winnen!

Door de valpartij was er wel sprake van de nodige chaos en geen klassieke lead-out richting de laatste honderden meters. Waar Merlier en Philipsen behoorlijk ver zaten voor de eindsprint, begon Kooij in een ideale positie aan zijn spurt. Daar wist de Nederlander wel raad mee: met een indrukwekkende versnelling snelde hij bij zijn allereerste Tour-sprint direct naar de overwinning.

NAVO-secretaris-generaal Rutte zei tegen Erdogan, het wapen niet te kunnen aanvaarden, terwijl hij toch de aangewezen persoon zou zijn om als diplomaat het te midden van zijn potjes zaaddodend glijmiddel, Noxo Odor, Stinkbalm en flesjes Odol het witte huis binnen te smokkelen. Een woordvoerder van de militaire verdragsorganisatie zei nog wel dat Rutte "dankbaar was voor de geste".

Geen spanning en vuurwerk dus als het gaat om de wereld nog een beetje te redden, maar gelukkig voor ons, beste Tourgazet-lezers, gaat het een spannende dag worden. De vijfde rit in lijn in de Tour de France belooft wel vuurwerk, dat mogen we toch wel concluderen na een blik op het parcours. Vanuit Pau trekt het peloton vandaag namelijk over de echte Pyreneeën-cols en zullen er verschillen plaatsvinden in het algemene klassement. De slotklim naar Gavarnie-Gedre boezemt misschien geen angst in, maar wat daarvoor komt….

Na de start in Pau wacht eerst een rustige, klassieke aanloop naar de Pyreneeën. Via Lourdes en Bagneres-de-Bigorres fietsen de heren-coureurs naar Arreau, waar de voet is van de eerste Pyreneeën-reus van de dag: de Col d’Aspin. Op het profielkaartje lijkt de Aspin kinderspel met wat er nog komen gaat, maar de klim is echt pittig. Na de Aspin wordt er afgedaald naar Saint-Marie-de-Campan, waar de klim naar de grootste bergtop van de dag begint: de mythische Col du Tourmalet. Hoe langer de Tourmalet duurt, hoe steiler deze wordt. Eenmaal op 2.115 meter wacht een bergsprint om de Souvenir Jacques Goddet, waarna het nog 39 kilometer tot de finish is. De laatste veertig kilometer van de rit zijn niet al te lastig meer, alhoewel… Na een afdaling van 22 kilometer volgt nog de slotklim naar Gavarnie-Gedre van 18 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 3,7%. Hier zou het nu echt handig zijn voor een klassementsrenner om nog een ploeggenoot bij je te hebben. Vandaag gaat uw onraad reporter er maar eens echt voor zitten!