Ahwel, beste Tourgazet lezers, de wereld draait door, de Russen die nog niet gesneuveld zijn aan het Oekraïense front mogen weer meedoen op de Olympische Spelen, de Tour stopt voor niets en niemand, Marine Le Pen spreekt, met een knellende justitiële enkelband, het gepeupel toe over hoe ze de criminaliteit gaat aanpakken in de Fransche natie en de derde etappe in de Tour deed ons terug denken aan een bewezen strategie uit het verleden. Een grote kopgroep, een peloton op meer dan 10 minuten achterstand, wat schermutselingen op het einde, en voilà, een ritwinnaar en een nieuwe gele truidrager! Mads Pedersen kende een frustrerend voorjaar, maar heeft gisteren bewezen helemaal terug te zijn. De Deen maakte deel uit van een omvangrijke vlucht, kon in de finale rekenen op steun van zijn ploegmaten Mathias Vacek en Quinn Simmons en wist hun werk met verve af te ronden in Foix. Torstein Træen mag ook juichen: hij is namelijk de nieuwe, wellicht onderschatte, geletruidrager.
Terwijl in Ankara de beer van het zwijnenparadijs, zittend met een volle riekende luier, zei dat hij niets meer te maken wil hebben met die opstandige bondgenoot Spanje, zijn persoonlijke, politieke buttplug die naast hem zat geen enkele poging ondernam om de veroordeelde, dementerende criminele narcist, uit te leggen hoe de Europese Unie werkt, bleek onze Catalaans Nederlandse Molenaar wel bij de les en deed onderweg goede zaken door punten te sprokkelen op de Col des Bedos en Col du Paradis. De rasaanvaller van Caja Rural sloop hierdoor weer wat dichter op bergkoning Alex Baudin in de strijd om de bolletjestrui. Nu er zoveel interesse zou zijn van enkele WorldTour-ploegen voor Groenewegen, zou uw onraadreporter Bas Tietema aanraden om zo snel mogelijk een goede deal met een transfersom uit te onderhandelen, zodat de Rose Rockets Molenaar een contract kunnen aanbieden. Er worden tenslotte in de grote rondes veel meer andere etappes gewonnen dan sprintetappes, en het team van Tietema zal dus nogal wat versterking nodig hebben, als ze de komende jaren een rol van betekenis willen opeisen.
Kelland O’Brien is helaas de derde uitvaller in de Tour de France van 2026. De 28-jarige Australiër kwam gisteren als 182ste en allerlaatste over de finish in Foix, op iets meer dan 46 minuten van ritwinnaar Mads Pedersen, bijna tien minuten na het verstrijken van de tijdslimiet. Vandaag lijkt het dus zo'n sprintetappe, maar of dat ook echt zo is, valt nog te bezien. Gelukkig heeft de ASO in overleg met de UCI besloten dat er vanaf kilometer tien tot de laatste tien kilometer de ploegen met behulp van hun staf bidons mogen uitdelen langs de kant van de weg. Normaal gesproken mogen teams alleen bidons aanreiken op daarvoor aangewezen delen van het parcours. Net als de voorgaande dagen wordt het uitzonderlijk warm tijdens de vierde etappe. In finishplaats Pau wordt verwacht dat de temperatuur kan oplopen tot 34 graden Celsius, wat nog altijd 10 graden lager is dan op het terras van de redactie, hier in de Portugese Alentejo. Voorlopig lijkt de hitte in Frankrijk nog aan te houden.
De vierde rit in lijn brengt de renners van Lannemezan naar Pau en telt maar 158 kilometer. Ze maakt, grotendeels door de Gers-vallei, een noordelijke lus om de Pyreneeën heen. Als de renners bij de tussensprint Vic-en-Bigorre aankomen, zijn er nog 45 kilometer te gaan tot de meet in Pau. Hier volgen nog drie beklimmingen in twaalf kilometer, te weten; de Côte de Casteide-Doat, de Route de Lembeye en de Côte de Baleix. Vooral die laatste beklimming, met een stijgingspercentage van meer dan 8%, zal enkele sprinters zorgen baren. Op twaalf kilometer van de meet zien we ook nog de Côte de Morlaàs. Tja, de analisten verwachten de beter klimmende sprinters als Jasper Philipsen, Biniam Girmay, Mads Pedersen en misschien Olav Kooij als eerste aan de meet. Uw verslaggever houdt het echter voor mogelijk dat er een verrassing uit een kopgroep de handen in de lucht kan steken. We zullen wel zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten