Etappe 2, over de Kenny van Hummel Award en vertrouwde beelden.

Even rustig bijkomen van het hectische openingsweekend? Geen sprake van! De Tour de France trok gisteren meteen de Pyreneeën in. Hoewel de renners de echte Pyreneeënreuzen links lieten liggen, was het voor de klassementsrenners toch zaak om bij de les te zijn. Het werd een typische etappe, met een uiteindelijk uiteenvallende kopgroep en met het hoogtepunt op de laatste meters. Met liefst 4.000 hoogtemeters en een pittige finale zagen we een spetterende strijd in de laatste kilometer.

Door de hevige bosbranden in het zuiden van Frankrijk – op slechts zeventig kilometer van de finishplaats Les Angles – zagen de Franse autoriteiten zich genoodzaakt om in te grijpen. De finale op Frans grondgebied zou dan ook zonder publiek plaatsvinden en ook de reclamekaravaan zou het laatste deel van de etappe niet afleggen. Er was natuurlijk geen rekening gehouden met alle inwoners van het gebied en met uitzondering van de laatste paar honderd meter konden de renners rekenen op fanatieke aanmoedigingen!

Met een indrukwekkende lead-out wist de Mexicaanse ritwinnaar van Barcelona de rode loper uit te rollen voor zijn kopman Pogacar. Daar wist die laatste wel raad mee. De Sloveen had nog een krachtige versnelling in huis en reed de tegenstand – Vingegaard incluis – overtuigend uit zijn wiel. Pogacar won zo niet alleen zijn eerste etappe in de 113e Tour de France, maar neemt ook de gele trui over van Vingegaard.

Terwijl politieke bemoeienissen steeds meer invloed lijken te krijgen op de voorwaarden waaronder sportwedstrijden worden gespeeld, en door de steeds heviger wordende corruptie binnen internationale sportbonden als FIFA en UCI, zelfs verloren matches (en verkiezingen) worden ontkent, komt steeds vaker het populistische en racistische gedachtegoed van bepaalde politici publiekelijk in de schijnwerpers. In een bericht op het platform X plaatste de Paraguayaanse senator Celeste Amarilla, een onomwonden racistische post over de Fransche vedette Mbappé na de verloren strijd op een door Paraguay geïnitieerd slachtveld. "Deze bruut heeft nog niet eens leren schrijven", schreef Amarilla op X over Kylian Mbappé, die het enige doelpunt maakte tegen Paraguay. 

"In plaats van moedermelk groeide hij op met het zuigen aan kokosnoten en de meest ontwikkelde wezens die hij ooit heeft gehoord, zijn chimpansees." Later voegde Amarilla daar op Facebook nog aan toe: "Hij is een gekoloniseerde Kameroener, die hard zijn best doet om Frans te lijken. Het enige wat we ons team kunnen verwijten, is dat ze hem na afloop van de wedstrijd niet een paar klappen hebben verkocht."

Ondertussen won sprinter Arvid de Kleijn de “Kenny van Hummel Award” na een bijzonder zware etappe, waar hij al vroeg moest lossen uit het peloton en de hele dag vocht tegen de tijdslimiet, wist de rappe man, rijdend voor het team van Tudor, in tegenstelling tot Arnaud De Lie, de finish te bereiken voor de bezemwagen. Het is een Ronde van Frankrijk om snel te vergeten voor de Belg Arnaud De Lie. Enkele dagen voor de start werd hij al geteisterd door maag- en darmklachten, maar moest en zou toch van start gaan. Geen medische begeleiding die hem weerhield, geen coach of ploegleider die hem tegenhield. Baptiste Veistroffer, die zich twee dagen heeft ontfermd over De Lie, verdient de prijs voor de beste ploegmaat, een ereprijs die 1x per week in de Tour wordt uitgereikt! 

Visma | Lease a Bike is de dag, net als de oranje narcist in het witte huis, slecht begonnen. De teambus van de ploeg is kapot en kan daardoor niet naar de start in Carcassonne. De airconditioning van het voertuig doet het niet meer. Terwijl Manneke Pis de Belgische overwinning op de Amerikanen viert met een bijdrage aan “The Reflection Pool” en supporters van over de hele wereld de nederlaag en vernedering van Trumps team vieren met imitaties van zijn ongecoördineerde demente danspasjes, is de ploegbus van Visma onderweg naar een garage in de hoop op een snelle reparatie. Het probleem komt op een bijzonder ongelukkig moment. Juist in Carcassonne is het snoeiheet, met temperaturen die richting de veertig graden kruipen, en maar net iets koeler zijn dan waarin uw onraadreporter zijn berichten probeert te tikken. Voor renners die normaal gesproken tot vlak voor de start in de koelte van de bus verblijven, is dat een flinke tegenvaller. Voor de ploeg valt het gelukkig nog mee. Het team overnacht op slechts twee kilometer van de start, waardoor de renners wat langer in hun hotelkamer met airconditioning kunnen blijven. Pas vlak voor de start zullen zij onder politiebegeleiding alsnog naar het startpodium fietsen, om daar de gebruikelijke plichtplegingen af te werken en de media te woord te staan. We gaan er vandaag noodgedwongen maar weer, op een handdoekje, voor zitten, beste Tourgazet-volgers. Kijken wie er het best met de hitte kan omgaan...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten