Ahwel, beste lezers, waar begin je de laatste Tourgazet Plagiato over de Tour de France 2026 mee?Met een halleluja natuurlijk! We kregen op de slotdag van de Tour een heroische strijd voorgeschoteld met een epische overwinning op het eind. De slotrit was weliswaar flink ingekort omdat hulpdiensten elders in Frankrijk harder nodig waren vanwege de vele bosbranden. Eerst zes keer het klassieke rondje dat draait om de Champs-Élysées, daarna drie keer met het uitstapje naar Montmartre. Die finale, ontdekt voor de olympische wegrit in 2024, leverde vorig jaar een spetterende apotheose op en dat zou het op deze gedenkwaardige 26e juli weer brengen.
Met de ploeg van Tourwinnaar Pogačar als stralend middelpunt werd in Parijs toch nog even tijd genomen voor fotomomenten en felicitaties, maar de ingekorte rit zou nog veel vuurwerk in petto hebben. Na spectaculaire aanvallen op de kasseienklim in de wijk Montmartre leken Van der Poel en Pogačar gegrepen te worden, maar met een laatste versnelling liet Mathieu van der Poel de Sloveen achter en duwde zijn wiel centimeters voor dat van de sprinters over de streep. Jasper Philipsen kwam nog het dichtst bij zijn ploeggenoot Van der Poel en werd tweede net voor Mads Pedersen, die derde werd.
Tadej Pogačar, die zonder treuzelen de longen uit z’n lijf reed, ook al moest hij zich bewust zijn dat hij in een sprint met Van der Poel het onderspit zou delven, werd wel ingehaald, maar vierde zijn vijfde eindoverwinning van de Ronde van Frankrijk. Remco Evenepoel eindigde, met een best wel grote achterstand, als tweede in het klassement, het beste resultaat uit zijn carrière. Op de derde plaats is Pogacars ploeggenoot em Isaac Del Toro geëindigd. De Mexicaan debuteerde dit jaar in de Tour en sloot die af in de witte trui als beste jongere.
In het Groningse Sappemeer dachten ze gisteren, tijdens de eindspurt van Van der Poel, nog dat het verschuiven van tafels, het rinkelen van servies en het omvallen van diverse porseleinen hummeltjes het gevolg was van het enthousiaste juigmoment, maar realiseerden zich al snel dat het ging om een aardbeving. Het KNMI heeft de aardbeving geregistreerd. Volgens het instituut gaat het om een beving met een kracht van 1,6 die door menselijk handelen is veroorzaakt, in dit geval de gaswinning in Groningen. Dat soort bevingen vindt minder diep onder de grond plaats en wordt daardoor beter gevoeld.
Sinds de gaswinning in het Groningenveld in 2024 is gestopt, is het aantal aardbevingen in het gebied afgenomen, maar de kans op bevingen blijft bestaan. Desondanks probeert De Nederlandse Aardoliemaatschappij (NAM) de gaswinning bij Warffum weer op te starten, mogelijk gemaakt door de vergunningverlening door voormalige tassendrager van Rutte, VVD'er, toenmalig minister van Klimaat en Groene Groei en makelaar in belastingvoordeel voor multinationals, Sophie Hermans. De vergunning zorgt ervoor dat de NAM de aardbevingen mag blijven opwekken tot de Tour de France-overwinning van Paul Seixas in 2032.
Het was een Tour de France van records. De editie van 2026 leverde niet alleen een vijfde eindzege op voor Tadej Pogačar, maar ook de snelste en warmste etappes ooit. Nu de rust is teruggekeerd op Montmartre en de Champs-Élysées, het Nederlandse “Journaal in makkelijke taal” voor eenmaal geen woorden hoefden te vereenvoudigen bij de reportage over het vocabulaire van de Bossche Bollen facisten ne racisten, die op geheel rechts-extremistische wijze, de huizen van de nog overgebleven weldenkende buurtbewoners zonodig moesten markeren.
Pogačar knalde soeverein naar de eindzege van de Tour. Na zijn zeges in 2020, '21, '24 en '25 is het alweer zijn vijfde eindoverwinning. Slechts vier renners staan in de geschiedenisboeken met evenveel zeges: Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain. Toch is niet iedereen het hiermee eens. Lance Armstrong bijvoorbeeld, die zijn zeven Tourzeges geschrapt zag worden na zijn dopingbekentenissen, terwijl de doperende breedbekkikker nog steeds zijn zogenaamde overwinningen, ieder jaar weer tijdens de NOS-uitzending van de Tour, moet benoemen als “ervaringsdeskundige”. Overigens is Pogačar met zijn 27 jaar en 10 maanden wel de jongste coureur ooit die vijf Tourzeges wist te behalen.
De Sloveen behaalde naast de vijfde eindzege ook vijf etappeoverwinningen in deze Tour, waardoor hij weer wat plekken is gestegen in de lijst die sinds 2024 wordt aangevoerd door Mark Cavendish. De Brit heeft 35 ritzeges in de Tour, Pogačar volgt intussen op plek vier met 26. Pogačar won niet alleen veel, maar hij deed dat ook nog eens heel snel. Deze Tour de France was de snelste ooit. De 21 etappes werden verreden met een gemiddelde snelheid van 43,227 kilometer per uur. Dat betekent dus ook dat het bergop best rap ging. Pogačar reed meerdere records aan diggelen. Zo reed hij in etappe zes de Tourmalet op in 43 minuten en 12 seconden. Dat was 2 minuten en 20 seconden sneller dan het vorige record van hemzelf en Jonas Vingegaard in 2023.
En ook het oude record van Marco Pantani (1995) op de Alpe d'Huez sneuvelde door de kopman van UAE. In 1995 reed Pantani de 'Nederlandse berg' in 36 minuten en 50 seconden op, Pogačar deed dat in 35 minuten en 27 seconden. En dan was daar ook nog etappe elf. Pogačar won die etappe niet, dat was Søren Waerenskjold, maar die etappe ging ook heel snel. Het was de snelste rit ooit, die werd afgelegd in een duizelingwekkend gemiddelde van 50,91 kilometer per uur.
Het was ook de Tour van de hitte. In de eerste week was de hittegolf die Frankrijk teisterde een van de belangrijkere gespreksonderwerpen, en dat de slotrit moest worden aangepast vanwege bosbranden (er moesten agenten elders worden ingezet) toont eens te meer aan hoe het klimaat intussen invloed heeft op de koers. Het is niet ondenkbaar dat men de Tour de France in de nabije toekomst zal moeten verplaatsen naar een ander jaargetijde, alhoewel voor de ASO de kijkcijfers em dus miljoenen winst belangrijker zijn dan de gezondheid en veiligheid van de renners.
Laten we deze editie van de Tourgazet Plagiato afsluiten met de laatste prijs die ieder jaar wordt uitgedeeld in de Tour de France. De rodelantaarndrager! Dat is dit jaar onze landgenoot Cees Bol geworden. De renner van Decathlon is de achtste Nederlander in de 123-jarige historie van de Ronde van Frankrijk die de ronde besluit op de laatste plaats in het klassement. Is hiermee de Tour gedaan? Nee, natuurlijk niet! Zaterdag gaan de vrouwen van start en uw onraadreporter gaat dat met net zoveel interesse en journalistieke nieuwsgierigheid volgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten