Hoogtepunten en dieptepunten, op en neer, heen en weer, Drs. P. zou er, ware hij nog onder ons, zo weer een nieuwe hymne over kunnen schrijven. Het typische is, beste Tourgazet-lezers, dat omhoog een dieptepunt kan zijn en omlaag een hoogtepunt, alle uitersten zijn inwisselbaar, zegevieren of verliezen, voor een goed verhaal is de uitkomst niet relevant. Het zijn de intentie, gedrevenheid en het doorzettingsvermogen, waarmee men de strijd aangaat, die tellen. De Deen Mads Pedersen werd voor zijn inspanningen beloond door gisteren weg te rijden uit het peloton waaruit hij eerder werd gelost en weer naar terug snelde en tegen alle kansen in, naar grote hoogte te klimmen om na de afzink in het dal een groepje koplopers bij te halen. Hij, die de Tour dit jaar zoveel kleur gaf, sprintte naar een puntentotaal dat hem vanavond van een plaats in de groene trui op het podium in Parijs verzekerde!
Succes doet je de dieptepunten vergeten en kan soms zelfs je angst om naar grote hoogte te klimmen onderdrukken. Neem nou Carola Schouten, de vrouw die medeverantwoordelijk is voor het afgrijselijke dieptepunt als politica en als mens, dat alle pensioenen in Nederland te grabbel zijn gegooid, maar donderdag als burgemeester van Rotterdam abseilend van het 100 meter hoge kraaiennest van de Euromast, tijdens de daling een hoogtepunt beleefde. Schouten maakte de afdaling vanwege een belofte die zij voor de Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen deed. Als de opkomst hoger zou zijn dan vier jaar geleden, zou zij van de Euromast abseilen. Menig schoffie, dat zelfs uit schaamte zijn onderbroek aanhoudt tijdens het douchen na een sportwedstrijd en alleen al bij de gedachte om te moeten urineren in een bekertje onder toezicht van een dopingcontroleur, alle ambitie om aan topsport te doen in makkelijke taal onderdrukt, ging stemmen om een MILF in een strak pakje te mogen zien bungelen aan een touw. De opkomst in Rotterdam steeg van 38,9 naar 40,7 procent, waardoor Carola haar lot in de handen van haar ChristenUnie-God moest leggen.
Veel hoger dan op de Ecuadoraanse bergen kun je op de fiets niet klimmen. Richard Carapaz, geboren en getogen op 3 kilometer hoogte, zal vanavond in de bolletjestrui op het Parijs-Tour-schavot staan. De winst in het bergklassement kwam niet zomaar tot stand. Er was een onuitputtelijke aanvalsdrang en een niet aflatend doorzettingsvermogen voor nodig om de bolletjestrui veilig te stellen op de hoogste cols in deze editie van de Tour de France. De 33-jarige Ecuadoraan won ook nog eens twee etappes, al gaat aan zijn laatste overwinning een heel verhaal vooraf, want….
.jpg)
De twintigste Tour de France-etappe had zomaar op naam van de Amerikaan Sepp Kuss kunnen komen, maar twee valpartijen in de volle finale maakten een einde aan die droom. Kuss werd op vakkundige wijze ondersteund door zijn teammaten van Visma, zat mee in de vlucht van de dag en bleek de beste klimmer op de Sarenne, waarna de top er nog een stuk over de golvende hoogvlakte moest worden afgelegd. Het was in die fase, met de hete adem van Carapaz in zijn nek, dat hij twee keer ten val kwam; eerst in een natte tunnel, daarna in een rechterbocht. Daarbij viel hij bijna het ravijn in, ware het niet dat hij werd gered door de laatste 50 centimeter van een veiligheidsvangnet. Net voor de meet werd hij ook nog ingehaald door de Belg Evenepoel die, door zijn angstige en laffe manier van koersen, de kans om deze laatste bergetappe te winnen zag verdampen.
Het zou voor de immer relativerende Kuss niet blijven bij de teleurstelling over het net niet winnen van de etappe. Omdat de prostitutiekas van de UCI-bobos bijna leeg is, en ook Zwitserse hoeren gewoon betaald moeten worden, verzonnen ze, nadat de wedstrijd was afgelopen, nog wat geldgenererende pseudo-overtredingen. Kuss werd door de UCI bestraft omdat hij tijdens de etappe tot twee keer toe afval zou hebben weggegooid buiten de daarvoor bestemde afvalzones.
Voor de eerste overtreding kreeg hij een geldboete van 500 Zwitserse frank en een aftrek van 25 UCI-punten. Maar omdat Zwitserse bordelen nu eenmaal de hoogste prijzen in Europa in rekening brengen, kwam daar nog eens een tweede boete van 1000 Zwitserse frank, een aftrek van 50 UCI-punten en een tijdstraf van een minuut in het algemeen klassement bij. Gezien het feit dat motards van de organisatie weigerden om lege bidons aan te nemen en de Amerikaan die vervolgens naar een toeschouwer gooide en dit alles gebeurde in het heetst van de strijd, bevestigt het vermoeden, naast het enorme bedrag dat ze al bijeen hebben beboet, dat de UCI deze Tour vooral als bron van inkomsten heeft bestempeld.
Moeten we het nog hebben over het algemene klassement Tourliefhebbers? Uw verslaggever had al van tevoren niet de illusie dat die grote meneer uit Slovenië enige concurrentie zou dulden. Het helaas wegvallen van Lipowitz en Vingegaard zal daar weinig invloed op hebben gehad. Wat wel opvallend is, is dat er verhoudingsgewijs veel potentiële witte truidragers hoog in het klassement staan. De ijdele nationalistische Fransche hoop in succesloze dagen, Paul Seixas deed in de laatste etappe nog een alles-of-niets-poging om de derde plaats in het klassement en de witte trui over te nemen van Isaac Del Toro. Op de Col de Sarenne zette de 19-jarige Seixas zijn ploeg enthousiast op kop en leek het er even op dat hij nog een poging ging doen om Del Toro te lossen, maar Pogacar zelf kwam even tussen beide en kon met 1 boze blik de ambitie smoren.
Dat tussen twee kemphanen gaan staan is overigens niet altijd een goed idee, gezien de hersenschudding die scheidsrechter Mathilde Demoncay opliep, toen ze bij een opstootje tussen voetballers van het Fransche FC Metz en Limburgsche Fortuna de ruziënde spelers uiteen wilde halen. Al snel bleek dat ze niet verder kon. Een van de grensrechters nam de fluit daarna over. De démarrage van Seixas kwam er dus niet en uiteindelijk was het juist de Mexicaan die samen met Tadej Pogačar, Remco Evenepoel en Lenny Martinez wegreed bij de Fransman. Del Toro stelde dus zijn derde plek in het klassement en de witte trui veilig.
De slotetappe van de Tour de France van vandaag is aangepast, omdat de aangewezen hulpdiensten, naast alle manschappen die vanuit andere landen zijn gekomen, worden ingezet in gebieden die zijn getroffen door bosbranden, en deze maand in Frankrijk een recordoppervlakte hebben verwoest. Ook het aantal branden brak een record. Door opeenvolgende hittegolven is de natuur uitgedroogd. Hoewel het nog geen augustus is, ontstond dit jaar al 311 keer brand.
De etappe zou oorspronkelijk over 133 kilometer van Thoiry naar Parijs gaan, maar is nu ingekort tot 89 kilometer. De moegestreden Nederlandse debutant en revelatie in deze Tour, met 5x een plaats in de top 10, Huub Artz, reisde net als alle andere renners met de TGV naar een hotel in de buurt van Thoiry, alwaar hij wederom, in plaats van op de fiets te zitten, mocht plaatsnemen in een bus die hen naar de start in Parijs zou brengen. De officiële start is om 17.50 uur. Het peloton rijdt dan twee extra rondjes over de Champs-Élysées - in totaal dus zes - en doet daarna drie keer een uitstapje naar Montmartre. Voor het eerst gaat de Nederlander, in tegenstelling tot zijn, om onbegrijpelijke redenen, naar huis gestuurde collega Biesterbos, tijdens de Tour de France finishen op de Champs-Élysées, zonder ambitie dat wel.
Terwijl in andere delen van Frankrijk ruim 200.000 mensen worden geëvacueerd, zoals in de zuidwestelijke departementen Gironde en Landes, waar de gevaarlijke omstandigheden als "apocalyptisch" worden omschreven en de Franse president Macron alle nationale en internationale hulpdiensten die de natuurbranden bestrijden bedankt, bereiden de podiumbouwers, technici, mechaniciens, ploegleiders, bobos en wielrenners zich voor op de finale. Het Fransche presidentje schreef op het nazi medium X "Duizenden hectares zijn verwoest, huizen vernietigd, activiteiten ontwricht en levens op hun kop gezet", en vervolgde met, "We zullen opnieuw opbouwen, we zullen herstellen en we zullen er zijn zolang als nodig is, maar het volk moet een ding niet vergeten, De Tour de France stopt voor niets en niemand!"
Tijdens de slotetappe laat in de middag zal het ongeveer 26 graden zijn. Aan het begin van de rit is het waarschijnlijk droog met zonneschijn. Tijdens de rit neemt de bewolking steeds verder toe en uiteindelijk is er kans op buien. Wie langs de Champs-Élysées staat aan te moedigen, doet er dus verstandig aan om een poncho mee te nemen. De renners hebben verder een matige westenwind in de rug, met een kracht van 3 Beaufort. Het zorgt ervoor dat de etappe wel eens extra zwaar kan worden. Vorig jaar werden de tijden voor het algemeen klassement geneutraliseerd bij het natte slot. Gezien de verschillen in het klassement zou dat niet echt iets uitmaken, tenzij zich een valpartij voordoet met opgavegevolgen. De enige troostprijs die nog te vergeven is, is de superstrijdlust.
De belangrijkste kanshebbers lijken Mads Pedersen en Richard Carapaz, maar de eenzame doelloze aanvaller Baptiste Veistroffer heeft de Fransche nationaliteit, dus niets is zeker. Wie de prijs ontvangt, wordt bepaald door de immer onnavolgbare jury en een publieksstem die via het fascistische platform X kan worden uitgebracht. Het grote gehalte nationalistische LePen-stemmers, dat in tegenstelling tot de genuanceerde internetgebruiker, nog wel gebruikmaakt van X, zal dus wellicht een grote stempel drukken op de uitslag.
Helaas moest de in Rotterdam geboren debutant, Alex Molenaar, de Tour al vroeg verlaten, maar wist met de verovering van de bolletjestrui in de 2e etappe in Barcelona zoveel indruk op de burgemeester te maken dat zij wederom een belofte deed, mocht Molenaar een etappe winnen. Wellicht zien we haar volgend jaar in een remake van Basic Instinct. De winnaar op de Champs-Élysées vandaag. Van der Poel, Pogacar en Evenepoel worden vooral genoemd, maar er zijn ook nog andere renners met ambitie zoals, de nooit te onderschatten Pedersen. Het zou zelfs vandaag kunnen uitlopen op een massasprint en dan is er nog van alles mogelijk!
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten