Renteaftrek voor hypotheken boven de 5 ton, immigratieangst, klimaatverneuking, terroristische agrarische cellen, AZC-knokploegen, extreemrechtse nareizigers, zwangere fascisten en hun nakomelingen, idiote Duck- en Vlam-adepten, PFAS-kanker of het stikstofprobleem, het zijn allemaal onderwerpen die zorgen voor (te) hoogoplopende discussies. Zet een paar wielerliefhebbers in de maand juli bij elkaar en ze hebben het binnen de kortste keren aan de stok over wielercommentatoren en uw onraadreporter neemt in die discussie ook geen blad voor de mond, zoals u zult begrijpen. In Nederland missen we nog steeds onze Maarten, vooral omdat men nooit een gelijkwaardige opvolger heeft gevonden.
We moeten het nu doen met de breedbekkikker die steeds de huidige prestaties vergelijkt met zijn ervaringen als gedopeerde renner, en daarnaast ook nog eens de ophemelende bevestiging krijgt van de presentator van dienst,walgelijk! Het is niet verwonderlijk dat vele Nederlandse wielerfans afstemmen op de Vlaamse VRT, ondanks dat commentator Renaat Schotte begrijpelijk een beetje chauvinistisch is als het gaat om de Belgische deelnemers aan de Tour. De Belgen hebben hun Maarten nog, de commentator, alle commentatoren José De Cauwer. José is voor velen een wielergod. En Goden zijn feilloos.
Het enige wat José niet met de goden gemeen heeft, is dat hij wél sterfelijk is. De harde waarheid is: hij is 76 en bij de VRT werken ze al langzaam naar zijn pensioen toe: bij de wat minder belangrijke koersen verzorgen Jan Bakelants en Bert De Backer het co-commentaar. Prima mensen, het enige probleem is: ze zijn geen van allen José De Cauwer! Ooit zullen we het zonder het wielercommentaar van José De Cauwer moeten stellen en dat is een heel pijnlijke realisatie.
Terwijl er hier in de Portugese historische regio van Elvas in de maand juli sowieso veel tijd wordt verspeeld met educatieve toeristen terechtwijzingen, waarbij het telkens weer, over een te kort aan ijswater en airconditioning klagende, zogenaamde VS patriotten zijn die je moet uitleggen dat de vierde Juli hier geen feestdag is en dat hun experiment van 250 jaar nog maar in de kinderschoenen staat en het voorlopige resultaat nou niet iets is om met bombarie te vieren, vertrokken gisteren de eerste wandelaars al om 4 uur van Nijmegen over de Waalbrug naar de geboortegrond van uw verslaggever, de Betuwe.
Jawel, om 4 uur in de morgen en ze waren allen, in tegenstelling tot Thymen Arensman, die naar eigen zeggen zó geconcentreerd was dat hij even vergat dat het tijd was om van het schavot te rijden om zijn tijdrit aan het Meer van Genève aan te vangen. Hij haastte zich naar het podium, en vertrok alsnog 12,3 seconden te laat. Men noemt het de Blauwe Dinsdag in de vierdaagse, hoe de ploegleiders van Netcompany-Ineos deze dag zullen gaan noemen, zal de geschiedenis moeten uitwijzen. Ik hoor in de verte Maarten Ducrot hoofdschuddend zijn medeleven verwoorden, terwijl tweevoudig ritwinnaar, Arensman, de zevende tijd klokte. Een kleine troost mag zijn dat er 5 renners nog veel sneller waren, want als hij op tijd was vertrokken, was hij zesde geworden.
Nu Remco Evenepoel veel sterker was dan iedereen en zelfs Pogacar een halve minuut langer deed over de tijdrit, er twee klassementsrenners op gelijke wijze een bocht uitvlogen en met een gebroken sleutel been de Tour moesten verlaten, zou het zomaar kunnen zijn dat, de door uw ingevulde, Tour Toto je kopmannen niet thuis geven en u kansloos onderaan bungelt van het klassement! Gefeliciteerd, want vanaf nu bent u eindelijk bevrijd van alle uitslagstress. Voor velen is de realiteit na twee weken koersen meedogenloos hard. Uw dure sprinters hebben, met uitzondering van de groene truidrager, het asfalt vaker gekust dan de finishlijn, Merlier heeft het ondanks zijn drie overwinningen opgegeven, die had de buit binnen, en je geheime wapens, die je nu niet meer kunt ruilen voor anderen in je Toto team, voor de bergen rijden anoniem in de bus. Toch is deze ogenschijnlijke ramp het allerbeste wat je als wielerliefhebber in juli kan overkomen! Nu je Toto-deelname definitief naar de klote is, krijg je de koers terug. Je kunt eindelijk weer oprecht juichen voor een prachtige solo van een renner die je helemaal niet in je selectie hebt zitten!
Tijdens de 108ste editie van de Nijmeegse Vierdaagse zijn er helemaal geen klassementswinnaars. Nou of, het zouden de inwoners van het compleet blauw versierde Elst moeten zijn. In het centrum van de historische nederzetting werden de wandelaars onthaald door dweilorkesten, straatzangers en duizenden toeschouwers.
Een groepje Amerikaanse deelnemers, uitgedost met vlaggen 250 years independency and freedom, was stomverbaasd en reageerde vol ongeloof tijdens een interview met een meelopende reporter van de plaatselijk regionale zender. Zonder een drie uur durende scheldkanonnade, zonder een Freedom Statefair, zonder kooigevechten en nationalistische fake worstelpartijen, vierden de inwoners van Elst hun 1300-jarig bestaan. Helaas gaf een schietpartij in Nijmegen, met een dode tot gevolg, door twee Rotterdammers, een Amerikaans tintje aan de dag.
De start van vandaag is in Chambéry. Dat kun je gerust een wielercentrum noemen tegen de Franse Alpen. Het is sinds jaar en dag de thuisbasis van Decathlon-CMA CGM en haar voorgangers, waar vele Franse wielrenners hun opleiding genoten.Opvallend genoeg was Chambéry pas één keer finishplaats van een Tour-etappe. In 2017 won Rigoberto Uran na een loodzware bergrit hier in een millimetersprint van Warren Barguil. Mathieu van der Poel en ploegleider Steven de Jongh winden er geen doekjes om: vandaag wordt het feest vanaf de start. Ook Rick Pluimers heeft de rit van vandaag aangestipt als een kans. Hij vindt het moeilijk te voorspellen of de zeventiende etappe er één wordt voor sterke sprinters, of voor aanvallers. Een ding is zeker voor de rappe klassiekerspecialist van Tudor: de sleutel ligt bij Mads Pedersen.
Uw onraadreporter behoort tot de doelgroep die geniet van een man in een hokje die zich vier uur lang als een klein kind zit te verbazen over alles wat hij ziet gebeuren op de weg, en denkt daarom met melancholie terug aan de tijd waarin het commentaar van Maarten Ducrot te horen was. Het is daarom dat uw verslaggever hier vanuit de historische regio in Portugal afstemt op de VRT en luistert naar het commentaar van José De Cauwer, wielergod. Zolang het nog kan, zal ik elke ademteug die hij in de microfoon uitblaast of inademt tot me nemen. Als José preekt vanaf de kansel van de koers, kun je niet anders dan luisteren. En zoals dat bij religies gaat: ik probeer u hierbij te bekeren en hetzelfde te doen! Obrigado!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten